• Aftellen

    10 September 2009 // 2 Reacties »

    Sofie & ???Aftellen…
    Hoe doe je dat?
    Hoe doe je dat als je niet weet waar het einde is?

    Je wacht,
    en wacht,
    en wacht terwijl je aftelt tot… volgende week? morgen? vanavond?

    Het balkje hier boven schuift elke dag een beetje op, elke dag een beetje dichter naar het einde. En toch, weet zelfs dat balkje niet wanneer het zo ver is.

    Ik ben het wachten moe, ik ben de spanning moe, ik wil ons wondertje ook in men armen houden, genieten van de eerste momenten met ons drieëen. We zeggen wel “nog 10 dagen” maar eigenlijk hebben we geen idee? Wat zeg je over 10 dagen, als je nog aan het wachten bent?

    Waarop wacht je nog? Mama & papa hebben toch alles klaargemaakt? Je kamertje is geschilderd, gemonteerd en gevuld met liefde. Je ‘kakmentjes’ zijn voorbereid en de envlopjes zijn geprint. Mama haar valiesje ligt al klaar in de auto, en papa heeft zijn instructies gekregen. Je kleertjes hangen nog ongebruikt in de kast, ook zij wachten, op jou.

    Wanneer kom je dan?

    Kom je morgen?

    Volgende week?

    Vandaag?

    Wanneer je ook komt, weet dat wij er klaar voor zijn.

    Kom als je wilt,
    wij wachten op jou alleen.

    Levende Droom

    26 September 2007 // Geen reacties »

    Ik wacht nog op de zomer, het ruiken van de wind, het voelen van de zon, het zien van de speelse wind door de allerhoogste bomen. Het springen en zingen door het veld, het roepen en snoepen in de hitte. Vakantiegevoel, waar ben je toch? kerst en nieuw zijn nog enkele maanden weg.

    De zon, ah die was altijd weg. September, zomer is voorbij. Nouja, als je dit al voorbij kan noemen. Hoe noem je iets dat er niet meer is maar dat er ook niet echt was? In mijn dromen, ja in mijn dromen was het er wel. Dan zweefde ik op de wind, stralend in de zon. Kussend en stoeiend met mijn lief, plagend en verleidend.

    In het zomerse gras, niet hier, nee in mijn wereld, in onze wereld. Waar alles zonnig is, waar het regent op de juiste momenten, waar er geen lelijke duiven of stekende muggen zijn. Enkel lieve zachte konijntjes, schattige poesjes waar ik onmogelijk allergies kan voor zijn. Enkel wij. Onze wereld, onze liefelijke wereld. Zo zalig, zo dichtbij maar toch zo onbereikbaar. Wees op je hoede.

    Droom, droom veel, droom zoveel alsof je leven ervan afhangt. Maar pas op, dat je droom je leven niet afpakt. Droom niet je leven maar leef je droom.