18 May 2009 // Geen reacties »
Twee weken geleden hebben we eindelijk besloten om ons laatste visje te verhuizen naar onze nieuwe woonst. Om dit te vieren hebben we hem een nieuwe aquarium gekocht met wat nieuwe, leuke ornamentjes zodat hij naar hartelust kan rondzwemmen.
We waren zo blij toen we zagen dat hij geen onmiddelijke neveneffecten ondervonden had van de verhuis. Hij dartelde onmiddelijk rond in zijn nieuwe omgeving en gloeide van plezier (maar dat kan ook de nieuwe TL lamp geweest zijn).
Enkele dagen later zijn we nog eenmaal langs de dierenwinkel gereden om te zoeken naar enkele nieuwe broertjes en zusjes voor de arme jongen. Hij was wat eenzaam nadat zijn vorige 2 broertjes gestorven waren. Ze waren onmiddelijk dikke vriendjes en zwommen rond dat het een lieve lust was.
Helaas was het te mooi om waar te zijn en het oudste visje is jammer genoeg gestorven 2 weken na zijn verhuis. Geveld door dezelfde onverklaarbare ziekte die zijn broertje eerder al had getroffen (op het Internet heb ik het weten benoemen als Dropsy-syndroom).
Om terug 4 visjes in de aquarium te kunnen hebben zijn we dan nog maar eens langs de dierenwinkel gereden om een vervanger te gaan zoeken, en die hebben we ook gevonden! Het is het dartelste visje van de hele hoop.
9 February 2009 // Geen reacties »
Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar nu is het eindelijk in orde: We kunnen onze televisie terug aanzetten en meer zien dan een mistige sneeuwstorm in Alaska :w00t:
Het heeft heel wat telefoontjes gekost, van zowel mij als de bouwheer en onze medebewoners om Telenet te motiveren om de kabel aan te sluiten in het appartement. Niettegenstaande het feit dat de aanvraag tot aansluiting van de bouwheer bij Telenet dateert van begin september 2008 is Telenet er in geslaagd om de aansluiting van het gebouw pas te doen in februari 2009.
Wij hebben onze aanvraag tot aansluiting reeds ingediend in november 2008, wat we tot 2x toe hebben moeten doen want ze waren blijkbaar de eerste keer vergeten om de bestelling te noteren, maar hierop hebben we nooit reactie gekregen.
Na het zoveelste telefoontje naar de klantendienst, alwaar ze blijkbaar niet goed weten hoe ze iemand in wacht moeten zetten want je komt steevast bij iemand anders uit zodat je het hele verhaal nog eens mag doen, beloofden ze mij op de hoogte te houden van de aansluiting zodat ze in 1 keer het gebouw en ons appartement konden aansluiten. Dan moest er niet apart nog eens een technieker langskomen. Naar goede gewoonte van klantvriendelijk Telenet bleef deze ‘herinnering’ uit en moest ik zelf constateren dat het op een dag gewoon in orde was.
Dan maar terug bellen naar Telenet om een afspraak met een technieker te maken. “Is het goed om de technieker te laten komen op 17 februari?” vroeg de telefoniste. “Neen mevrouw, dat is niet goed voor ons, jullie weten het al van half november en wij zitten al 6 weken zonder televisie, kan dat niet vroeger?” antwoordde ik haar :fist: . Ze ging mij even in wacht zetten om te kijken of het niet vroeger kon en na 10 minuten luisteren naar hetzelfde ergerlijke telenet-wachtmuziekje kreeg ik iemand anders aan de lijn die wou weten “hoe hij mij van dienst kon zijn“.
Hij kon mij opeens, nadat ik het hele verhaal nog eens had gedaan – die mannen kunnen precies geen dossiers lezen (of ze houden het gewoon niet bij) – een afspraak bezorgen op 9 februari in de voormiddag (4 dagen later ipv 2 weken). Die agenda’s bij Telenet zijn gewoon geweldig, als je maar genoeg belt en de lastige klant uithangt kunnen ze opeens wel een gaatje vinden…
Laten we hopen dat daarmee alle miserie van de baan is want ze hebben heel wat goed te maken. Gelukkig was de technieker van dienst vlot en vriendelijk, al probeerde hij mij wel een Telenet internet abonnement te verkopen :meh:
6 February 2009 // Geen reacties »
Verhuizen brengt heel wat zorgen met zich mee. Een verhuiswagen vinden, een verhuislift vinden voor de lompe dingen die heel hoog moeten en die onmogelijk langs de trap of in de lift passen. Mensen vinden die zo lief zijn om mee te helpen. En als je al blij bent dat eindelijk al je spulletjes op de nieuwe plaats staan dan pas begint het. Dan moet je alles een plaatsje geven, moet je nieuwe “plaatsjes” kopen of oude terug opstellen. En tussen alle bedrijvigheid door af en toe wat schoonmaken want verhuizen, geloof het of niet is nogal een stoffige en vuile bezigheid. Eens alles terug een plaatsje heeft gevonden ofwel in een kast ofwel in een vuilzak ofwel nog altijd in de doos bij “gaan dit later klasseren”. Dan merk dat het huisje nog wat “leeg” en “niet gezellig” is. Dus dan kan je beginnen aan verven “ah nee, we moeten wachten tot de muren uitgedroogd zijn” met een lichte verf, gewoon wit dus die nog kan ademenen. Ook hier heb je weer dezelfde fenomenen: lieve mensen vinden die willen helpen en schoonmaken, schoonmaken, schoonmaken.
En natuurlijk tussendoor fotootjes nemen, die je hier kan bewonderen. Het spreekt vanzelf dat het intussen allemaal wat netter en aangekleder uitziet maar deze foto’s zijn voor later!
4 February 2009 // Geen reacties »
2 weken geleden mochten we van Okay een brief ontvangen waarin ze ons berichtten dat de door ons bestelde kast geleverd was en dat we ze konden komen ophalen. We waren natuurlijk ontzettend blij want dat betekende dat onze kleren niet langer zouden worden opgeslagen in 2 open valiezen. Neem maar van ons aan dat het niet echt een mooi zicht is om 2 grote valiezen open te hebben liggen in je slaapkamer en al zeker niet als je de valiezen nog met moeite kan zien onder de berg kleding.
Dus zodra we konden trokken we met de camionette, met dank aan het IBBT, richting Deerlijk om onze kast te gaan halen. Snel even afrekenen, alles inladen en hup, weer op weg naar huis om dat dingetje eens rap te gaan monteren, nu ja, ‘rap’…
Zo’n kast is blijkbaar toch iets ingewikkelder dan een gemiddelde IKEA kast en dus waren we al gauw 3u verder alvorens het ding er eindelijk stond. Gelukkig was mijn broer ook van de partij en konden we gebruik maken van een elektrisch boormachien om de schroeven in te draaien, anders had het waarschijnlijk nog net iets langer geduurd.
Na onze kast nog even bewonderd te hebben, het is wel een heel mooie kast, besloten we om van onze nachtrust te gaan genieten. Het opvullen was voor het weekend, als we wat meer tijd zouden hebben om alles mooi te sorteren.
Groot was onze verbazing toen we 2 dagen later probeerden om de kast open te doen zodat we er wat kleren konden in hangen, de deur ging wel open, maar ging vervolgens niet meer toe. Na heel wat kijken, turen en bestuderen toch de oorzaak gevonden: De kast hing scheef. Hij hing niet scheef omdat hij slecht stond, noch omdat hij slecht gebouwd was maar omdat een van de dragende vijsjes dwars door de bovenste plank was gegaan. De bovenste plank, het dak zoals we zouden zeggen, houdt de hele kast samen en leunt op 6 vijsjes die op de zijpanelen gemonteerd worden. Dit is normaal geen probleem maar jammer genoeg staan deze vijsjes onder zware druk aangezien het volledige gewicht van de deuren hierop rust.
We hebben dit gemeld aan OKAY en we hebben hen een volledig dossier bezorgd, compleet met foto’s en uitreksel uit de installatiehandleiding, over de problemen zodat ze dit kunnen voorleggen aan de leverancier die dan moet uitmaken of dit al dan niet onder garantie valt. Laten we hopen van wel…
Hier enkele beelden van het probleempje in kwestie, toch zonde he…
Wordt zeker nog vervolgd…
19 January 2009 // Geen reacties »
…en de eerste maand van het nieuwe jaar is weeral voorbij. We zijn ondertussen nog meer geïnstalleerd in ons duplexje, verlangen terug naar vakantie langer dan een weekend en de werk-sfeer heeft weer zijn te hoge positie ingenomen. Maar we mogen niet klagen, we zijn gelukkig thuis en met elkaar. Het leven kan echt mooi zijn als je niet teveel gaat doordenken over de mindere dingen, over de lange werkdagen, over de te korte weekenden. Je moet er mee leren leven, zeker als je nog maar 23 bent zoals wij. En ah, het zal allemaal wel zo erg niet zijn als je vergelijkt met andere landen, landen waar de mensen met moeite een dak boven hun hoofd hebben. Landen waar de mensen kilometers moeten lopen op zoek naar water. Landen waar er meer bommen uit de lucht vallen dan regen.
En onze site leeft ook nog altijd. Binnenkort komen er foto’s online van ons huisje, van de eerste steen tot de eerste verfbeurt.
Naast deze site die ik liefelijk deel met Bram heb ik een paar maanden terug in een zotte bui een eigen blogje opgericht: http://hetmeisjesofie.wordpress.com die is vooral naar meisjes en vrouwen gericht! En ah zo belangrijk is die niet, vooral fun en vrouwelijke prulletjes.
22 December 2008 // Geen reacties »
We zijn verhuisd!! Sinds donderdag 18 december 10u30 is het officieel van ons. Na 2 nachten op de matras geslapen te hebben konden we voorbije nacht eindelijk -zalig- in ons eigen bedje liggen in onze kamer. Alles is perfect verlopen met uitzondering van enkele waterige problemen door loodgieter Bram. En helaas werd het internet nog niet geactiveerd door Belgacom en moeten we jullie nog even in het ongewisse laten van verdere details. Hier alvast 1 fotootje!
Groetjes van de ijverige verhuizertjes,
28 November 2008 // 2 Reacties »
Onze afspraak voor oplevering van onze duplex is vastgelegd op donderdag 18 december om 10u30!
Het jaar-wachten zal opbrengen, we hebben het overleefd! Van een klein doch gezellig studiootje naar mijn schoonouders eindelijk naar ons echte thuis. Althans voor enkele jaren. Spannend en helemaal nieuw. Enthousiast en helemaal van ons. Trillend en klaar-om-meubels-in-te-zetten. Meubels, die we nog moeten gaan kopen. Leuke meubels, helemaal zelf gekozen en ook helemaal zelf betaald. Samen een eettafel kiezen, samen stoelen passen of lekker stoere barkrukken. Samen dromen over het design bureau en de bijhorende directeurstoel, samen de muren afmeten. Samen het budget constant herzien zodat alles wat we willen er toch op de één of andere manier moet én zál inpassen.
Samen thuiskomen…
17 November 2008 // 1 Reactie »
Vorige vrijdag zijn we nog even gaan piepen in ons nieuwe thuis. En het was gevloerd! Hoe mooi de vloer in de winkel was, dubbel zo mooi ligt hij nu in ons splinternieuw huisje. En nog meer begint het te kriebelen om er te gaan wonen. Aftellen, nog “ongeveer” 32 dagen!
Hier zie je al een paar fotootjes maar jammer genoeg geven ze de vloer niet weer in zijn volle glorie. Door het late uur en de vele vuile werkmansvoeten ligt hij er maar vuil bij. Maar geen nood, alles wordt kraaknet gemaakt voor wij erin trekken!
