|
|
-
Gouden bruiloft
Op 28 maart zijn we afgezakt naar het verre Houthalen voor de 50ste huwelijksverjaardag van mijn grootouders. Zoals te verwachten was ik fotograaf van dienst en de opdracht luidde als volgt: “Ge moet heeeeeeel veeeel foto’s maken…“. Dat laat ik mij ook geen 2x zeggen en het resultaat was dat ik thuiskwam met 3 volle CF kaartjes en 763 foto’s. Als fotograaf was het een zeer leerrijke maar vermoeiende dag. Als trotse kleinzoon kan ik zeggen dat ik met volle teugen genoten heb en dat ik uitkijk naar het volgende familiefeest.
Het begon allemaal heel gezellig bij bomma & bompa thuis waar bomma werd klaargestoomd voor de grote dag – haartjes goed doen, make-up opdoen (door mijn lieftallig vrouwtje), … – terwijl de naaste familie (kinderen en kleinkinderen) langzaamaan binnendruppelde. Typerend hierbij was dat iedereen een onverzadigbare dorst scheen te hebben….Om 10u was het tijd om richting de kerk te vertrekken voor de dienst. De dankdienst werd georganiseerd in de Evangelische gemeente van Zwartberg waar mijn grootouders al 25 jaar gaan. De organisatorische duizendpoot Rosario had alles perfect geregelend en leidde de dienst in goede banen. Enkele mooie dank- en aanbiddingsliederen aangevuld met korte tekstjes, een diepgaande preek en veel symboliek vormen de ingrediënten voor een goede dienst blijkbaar want het geheel was geweldig en ik denk dat er menigeen wel eens een traantje wegpinkte bij het horen van de liefde die mijn grootouders de gemeente en haar leden betoond hebben in de voorbije 25 jaar.
Na de dankdienst werden we vergast op een uitgebreide receptie, aangeboden door de gemeente. Het werd een vrolijke samenkomst met veel interessante mensen. Ik stond toch even perplex over het groot aantal mensen dat onze familie eigenlijk wel niet telt, en dat was dan nog maar enkel de kant van mijn grootouders langs moeders kant…
We brachten vervolgens een bezoekje aan het gemeentehuis van Houthalen waar mijn grootouders 50 jaar eerder in het huwelijksbootje traden. Zij hadden een mooie receptie voorzien compleet met mooie plechtige woorden en officiële oorkonden en documenten. Het werd extra ‘plezant’ toen we ontdekten dat de gemeente ‘officials’ eigenlijk oud-leerlingen waren van mijn grootmoeder, die vroeger les gaf in het lager onderwijs. Het was een warm en ontroerend weerzien met veel anekdotes en gelach.
Tegen een uur of 4 trokken we met de hele familie naar Kelchterhoef voor een lekkere snack en de verplichte ‘familiefoto’s’. Iedereen genoot met volle teugen van het bijkletsen en de bijhorende koffie (geen koffieklets zonder koffie hé). Even stressen bij de familiefoto’s, je krijgt namelijk geen 10 kansen om het goed te doen, maar het liep al bij al allemeel wel vlotjes.
Als afsluiter van de dag werden we vergast op een uitgebreide x-gangen maaltijd in de Evangelische Christengemeente van Zwartberg. Moe en voldaan keerden we tegen 23u huiswaarts, voor wat welverdiende nachtrust.
Mijn bomma & bompa zijn twee schatten van mensen en ik wens ze nog minstens 50 jaar van hetzelfde toe.
Once upon a dream..
Om ons 2-jarig huwelijk te vieren zijn we zondag en maandag naar Disneyland Parijs geweest. Het begon al vroeg, om 5u ‘s ochtends met de wekker. Opgewonden opstaan, tandjes poetsen, makkelijke kledij uitzoeken, wat boterhammetjes binnenspelen en dan de auto in op weg naar Parijs!!
Na een 3u00 lange rit, 1 plas-stop en 14 euro aan tol reden we de parking van ons Disney hotel “Santa Fe” op. Oef, eindelijk. We konden niet langer wachten en haasten ons dus naar de receptie om in te checken. Dat ging redelijk vlotjes, we hadden zelfs een nederlandstalige receptioniste te pakken. Het was toen bijna 10u, dus vlug alles in ontvangst nemen, nog een slokje water drinken en een suikerwafeltje eten en hop met de gratis bus naar het park zelf. Na nog geen 5 minuten stonden we aan de ingang aan te schuiven, al bij al ging het nog vlug vooruit. En dan eindelijk: “Wow, wat is het hier mooi.”Omdat ik zwanger ben mochten we niet op de “gevaarlijke” attracties dus hadden we tijd genoeg om gewoon 2 dagen rustig rond te lopen, parade bekijken (Once upon a dream), optredens bewonderen (High School Musical), met Disney figuurtjes op de foto gaan … En toch enkele heel leuke attracties doen zoals de theekopjes, verdwalen in het doolhof van Alice in Wonderland, op de authentieke paardenmolen zitten, op verschillende 8-banen tieren en gillen (diegene die niet teveel shokken of over-kop-gaan), in het bootje van “its a small world” varen, het spookhuis, vliegen als Peter Pan, en zo verder …
De eerste dag hebben we in het Disney park zelf rondgelopen, het was een prachtige dag, veel gezien, veel gelachen en veel gedaan, zoveel dat we (vooral onze voeten) toch ontzettend blij waren om eindelijk op ons bed te liggen in onze hotelkamer. Met Hannah Montana op het Disney kanaal!!
De tweede dag zijn we naar de Disney Studio’s gegaan. Daar was ik nog nooit binnen gegaan en toen vond ik het wel jammer dat ik niet op de attracties mocht, ze leken me allemaal super eng, maar overal stond er een bordje: Niet voor vrouwen in verwachting. Dusja, dan maar niet voor het goede doel. Dit zal voor binnen x-aantal jaren zijn als we terug gaan met de kindjes … Maar toch was het er heel leuk, hebben onder andere een leuke show gezien van auto’s en moto’s die elkaar achtervolgden, over dingen vlogen, in brand stonden, …. En om deze tweede en laatste dag af te sluiten zijn we nog eventjes terug naar het park gegaan om enkele leuke souvenirtjes te kopen.
En wederom, het waren 2 echt zalige dagen. Heerlijk samen romantisch door de Disney-sprookjes-magische wereld lopen en wegdromen…
2 jaar gehuwd
Ter ere van ons 2 jarig huwelijk een liedje die we ook in onze huwelijksdienst gezongen hebben:
Omdat ik het niet vond in het Nederlands, hier dan maar een Engelse versie:
En dit is de tekst zoals wij die zingen in het Nederlands:
Ik kies vandaag, ik leef voor U
Ik kies vandaag, ik geef mijn JA aan U
Ik kies vandaag, ik wil uw stem verstaan
Ik kies vandaag, ik leef voor UWant met heel mijn gezin
dien ik U heer
Want met heel mijn gezin
wil ik leven tot uw eer
vandaagIk kies vandaag, ik leef voor U
Ik kies vandaag, ik geef mijn JA aan U
Ik kies vandaag, ik wil uw stem verstaan
Ik kies vandaag, ik leef voor URefrein:
Want met heel mijn gezin
dien ik U heer
Want met heel mijn gezin
wil ik leven tot uw eerWant met heel mijn gezin
dien ik U heer
Want met heel mijn gezin
wil ik leven tot uw eer
vandaagVader God, Vredevorst
Wonderbare Raadman
Majesteit, toegewijd
willen zij u volgenRefrein
En nog
Zalig! Vandaag zijn wij 1,5 jaar getrouwd en we willen jullie laten meegenieten door onderstaand gedicht!
En nog
Je zachte lokroep
zinderend,
tot voorbij d’eindereen zee van hemelse vergezichten
waarin alle verlangens geschreven staanhet smachten in je wimperopslag
stille herkenning
alsof we zonder elkaar niet meer,
en nog en nogonder een waaier van sterren ontvlamt
een vuur van laaiende passie
bladzijde na bladzijde schrijven we
hartstochtelijke lichaamstaal
in ‘t boek der zinnen
woorden zijn geheel overbodig
elkaar lezen we blindelings.Bron: http://users.skynet.be/skylimit/gedichten/gedichten_over_liefde.htm
My Wedding Day (4)
Bij de feestzaal aangekomen ging het er al heel gezellig aan toe. Dankzij het schitterende weer hadden de lieve mensen de tafeltjes allemaal buiten gezet en konden we dus in het zonnetje van een lekker drankje genieten. Er waren al een paar mensen aanwezig die niet naar de dienst konden komen, en die we dan dus hartelijk begroetten en de nodige kussen en handjes gaven.
Na wat relaxerend in het zonnetje geappertived te hebben was het tijd om naar binnen te gaan. Onze ceremoniemeester begeleide iedereen heel vlot naar hun tafel en als laatste waren wij aan de beurt. Eens gezeten kregen we lekkere koffie en werden we getrakteerd op een ongeloofelijk spektakel! De mensen van de feestzaal kwamen binnen met de bruidstaart en met 2 schotels pannenkoeken die ze flambeerden! Echt de moeite om te zien!
Wij mochten dan natuurlijk naar voren gaan om de taart aan te snijden en de eerste hapjes te proeven! Verrukkelijk!
Als iedereen toch al de eerste helft van zijn buikje volgesmuld had met het overheerlijke dessertbuffet mochten wij het dansfeest openen! Met heel veel zenuwen vatten we de dans aan, het was op zich wel romantisch maar als je bedenkt dat echt iedereen je aankijkt terwijl je aan het dansen bent… is dat iets of wat moeilijker om je goed te concentreren op het dansen en je kersverse man/vrouw! Maar we zijn niet gestruikeld en hebben het overleefd! Ons openingsliedje was “Dans met mij” van Fused.
Daarna is het dansfeest losgebarsten, al was mijn kleed niet zo ideaal om mee te dansen ik heb toch lekker geswingd en geslowd! Bedankt aan alle mensen die er waren voor de sfeer en even erbij vermelden dat de uithouders waren: Ruben en Joachim! Die stonden als laatsten nog heel fris en fit op de dansvloer te dansen ahum of zoiets dat ervoor moest doorgaan.Het was echt een onvergetelijke dag! Ik sta al te popelen om erover te vertellen aan mijn kleinkinnekes
Haha en nee: “Er zijn nog geen plannen voor kinnekes”Wel hebben we een heel schattig kinneke Victor Mwigai die wij financieel ondersteunen!
My Wedding Day (3)
Na het rustige, lekker middagmaal allemaal terug hop de bus op, dit keer richting de kerk “De Burg”. De zenuwtjes begonnen bij ons beiden op te spelen. Binnen een klein halfuurtje moesten we een volle kerk binnenlopen mat allemaal mensen die daar zaten voor ons, kan je je dat voorstellen? Een hele kerk vol mensen die daar zijn, op die dag, op dat moment enkel en alleen voor jou en je man/vrouw ? Nou, ik kan je zeggen dat je daar toch behoorlik nerveus van wordt.
Toegekomen in De Burg begon de ceremoniemeester de suite te vormen. Eerst de bomma-bompa, zusje en broer, tante’s en nonkel… Om het af te maken stond Bram naast zijn mama en na een kleine opening kwamen mijn bruidsmeisjes ( Jana en Saartje ) met Robbeke als bruidsjonker die jammer genoeg toen geen zin had om op zijn 1-jarige beentjes te lopen maar geen nood Sarah heeft hem flink gedragen. En als laatste kwam ik met mijn papa! Met knikkende knieën gingen we vooruit, naar de kerk toe, niet precies wetende wat er binnen te wachten stond. Dit was toch bijna het belangrijkste moment van de dag, een zegen vragen aan God over ons huwelijk. Eens binnen in de kerk sprongen de traantjes in de ogen, nou was dat even een goed moment daarvoor. Dan nader je veel te traag bij je man, blij dat je eindelijk vooraan in de kerk bent, waar je de rest van de dienst kan blijven. Nog een kusje van de papa en je kan rustig samen gaan zitten.Oef, de intrede in de kerk was gelukt, we zijn niet gestruikeld of uitgegleden, ik ben geen schoen of een deel van mijn kleed verloren. Nu kan de dienst rustig beginnen! Daniel, de zangleider heet ons welkom en vlak daarna beginnen we met het eerste liedje “Prachtige God”! Het was zalig om God openlijk te aanbidden samen met een kerk vol mensen die je na aan het hart liggen.
Dat betekent dat er ook heel veel niet-christenen aanwezig waren. We hopen uit het diepste van ons hart dat er toch iets van bijgebleven is, dat ze het niet zomaar voorbij lieten gaan. We hebben achteraf wel een paar heel goede, deugdoende reacties gekregen van niet-christenen!We zaten dus in de kerk, het was echt een feest! De band speelde prachtig onder leiding van Daniel, Sandra heeft heel mooi de schriftlezing gebracht en Kris een hele goede preek gegeven! Kortom, wederom liep alles perfect!
Voor de huwelijksbeloften hadden we gekozen om ze zelf samen te stellen en natuurlijk zelf voor te lezen aan elkaar, behalve enkele zenuwtjes en wat traantjes ging ook dat heel goed. Het viel me op dat iedereen begon te lachen toen ik aan Bram zei: “Ik wil voor altijd samen met je shoppen…” Nou, dat is toch? Hobby’s moet je delen! Maar het was toch een heel intens moment waar ik nog altijd heel dankbaar voor ben dat ik dit mocht meemaken.
Na huwelijksbeloften was het tijd voor de ringen, we hadden en o-zo-schattig rinkussentje waar de ringen aan vast zaten, ook hier verliep alles vlekkeloos, we hebben geen enkel probleem gehad om de ringen aan elkaars vinger te schuiven! En dan… natuurlijk… de kus!
Als de dienst afgelopen was liepen we arm in arm naar buiten gevolgd door de suite. Dan moesten we in het voorgebouwtje van de kerk plaatsnemen samen met onze ouders om felicitaties van iedereen die aanwezig was te ontvangen, er werd toen echt heel veel afgekust, gelachen en geknuffeld! Ook hadden de mensen de mogelijkheid om iets in ons gastenboekje te schrijven! Om 20u40 stipt moesten we terug allemaal de bus op… hops naar de feestzaal!
My Wedding Day (2)
Man en vrouw!
De emoties laaiden hoog op, man en vrouw, onvoorstelbaar na dat lange aftellen! Toen kwamen de eerste van een lange rij kusjes en hartelijke, deugdoende knuffels. Met een hartje dat overloopt van vreugde zijn we terug op de bus gesprongen richting Bram zijn ouderlijk huis waar ons een heel gezellige aperitieftijd te wachten stond.
Ook hadden we dan de tijd om even wat foto’s te nemen met onze ouders, broers en zussen, getuigen, bomma & bompa en natuurlijk een onmisbare groepsfoto. Het weer was zalig warm, zonnig,… de zegeningen kwamen letterlijk uit te de lucht. Na enkele lekkere, verfrissende punchdrankjes later was het tijd om met zen allen naar de feestzaal te trekken.
Daar hebben we genoten van het overheerlijke middagmaal die van start ging met natuurlijk een zegenbede door de Bompa gevolgd door de soep, erna het hoofdgerecht dat bestond uit Parelhoenfilet "fin champagne" met schattige aardappelnootjes en de bijhorende gezonde groentjes en die afgesloten werd door een ijskoud passievruchten-sorbet. Om terug op te warmen kregen we een potje koffie met veel te lekkere chocolaatjes. Tussen het eten door hebben we onze ouders en onze getuigen verwent met leuke cadeautjes.
Na toch een redelijk relaxte (voor)middag begonnen de kriebeltjes langzaam maar zeker terug op te borrelen voor wat komen ging. Tot nu toe is alles al perfect gelopen, nu langzaam aan afzakken naar de kerk…
My Wedding Day (1)
Zoals u wellicht al gelezen hebt zijn we inderdaad eindelijk getrouwd geraakt! Na 6 maand organiseren, aftellen, werken, uitkijken, afspraken, verlangen,… was het op 27 april 2007 eindelijk zover!
Het allereerste begin was op mijn ahum “vrijgezellenavond” toen kwam Stefanie bij me slapen, op dat moment werd het allemaal verbazend echt. Je kijkt er zolang naar uit, maar de echtheid, het besef dat je daadwerkelijk gaat trouwen kan je niet bevatten. Als Stefanie aan de deur stond, was het even van: “Ok, hier gaan we, het is bijna zover.”. Stefanie was echt een engel die me kwam redden van de eenzame stress en de meer en meer opkomende zenuwen.
Die was er dan ook om me ‘s morgens op te vangen en te zorgen dat ik niets vergat. Natuurlijk kwam de mama ook ‘s morgens iets vroeger dan de rest van de familie. Iedereen raakt netjes voor tijd in hun speciale feest kleertjes, en alles erop en eraan.
En dan was het wachten en wachten en wachten tot de deurbel zou gaan. Triiiing Ik, Sofie, sprong een meter in de lucht. Je weet dat hij zal gaan, je weet wie er belt, je weet wat er moet gebeuren maar toch komt het allemaal onverwachts op je af. Wat ook wel leuk is en nieuw en o zo spannend. Daar ga je dan, je neemt diep adem, doet de deur open naar de gang dan de voordeur. Daar staat hij dan, prachtig en groot, in een heel sexy kostuum met de mooiste bloemen die je je nog niet kon voorstellen. Je hartje springt op en neer, er springen tranen in je ogen van puur geluk, je staat te trillen op je benen. Je ziet in een waas een paar meter verder de rest van de familie staan maar dat telt niet echt, dat is voor later, wat nu telt is bij jou aanstaande te zijn, hem te laten voelen dat je er klaar voor bent, hem te laten voelen dat dit is wat je echt wilt. En dan kom je tot rust, dan ga je rustig, samen arm in arm, naar het klaarstane vervoer. Als je rustig zit, bij ons was dat een bus, heb je eindelijk te tijd om eens te kijken naar de mensen, te zwaaien naar papa en mama vanaf je plaats. En natuurlijk verliefd in de ogen kijken van je bijna-echtgeno(o)t(e).
De eerste halte, het gemeentehuis van Oosterzele, het grote moment is aangebroken vanaf dan zal alles anders zijn, vanaf dan is alles definitief, vanaf dan zijn we man en vrouw, zijn we man en vrouw voor altijd. We gingen netjes in rij naar binnen, op de rode loper, de eerste van de dag en niet de laatste. We begroetten de burgemeester en gingen rustig zitten. Met langs weerskanten onze getuigen, langs Bram was het Niels, zijn broer en langs mij was het Stefanie, mijn beste vriendin.
De wetten en al hetgeen nodig is werd voorgelezen met af en toe een grapje van de burgemeester om alles wat luchtiger te maken. Dan stelde hij eindelijk dé vraag “Bram Marcel Basile Vandenbussche neem jij Sofie Mia Jacqueline Lambrecht, hier aanwezig, tot uw wettige echtgenote?.” en oef (hihi) hij antwoordde met “Ja, zeker”. Dan stelde hij natuurlijk de zelfde vraag aan mij en natuurlijk antwoorde ik ook met “Ja”. Vanaf dat moment, dat zo vlug voorbij was, zijn we man en vrouw.Married! At last! + Website update
I’m married! Finally! After all these months just waiting for it to happen, it’s finally a fact!
The whole day went by so fast, there was so much to do, so many people to greet, so much to tell…. But we enjoyed it very much.
Our photographer took a lot of pictures so you may expect these to appear here in the very near future Our honeymoon took us to the Big Apple where we had an amazing time. Everything is so BIG over there…. We pretty much lived by the principle ‘Shop until you drop’ so for those who know us…. you know what time it is :p
Again, pictures coming soon ^^In other news, as you can see we have begun the gigantic work to join our personal websites into one. We have started out by changing the look and feel but more will follow as we try to melt everything together. You can expect Sofie’s blog and gallery to appear somewhere in the upcoming week.
In our attempt to join our websites together we have decided to register a new domain. We are now the proud owner of www.bramensofie.be! How very original
Feel free to give some comments on the redesign or to report any flaws you may encounter.The people that have subscribed to the updates of sofiedesign.be or arbooke.be will automatically be transferred to the list of this website as well. If you no longer wish to receive these updates, please inform us by e-mail via info@arbooke.be or via sofie@sofiedesign.be
Much love (l),
Bram & Sofie
50 Dagen
:love:
Nog 50 dagen en het is mijn trouwdag :wow:.
Ik kijk er zo naar uit, verlang er ontzetten naar om samen met hem 1 te zijn. 1 in gedachten, 1 in zijn. Voor altijd bij hem te zijn, met hem te leven, te lachen, te wenen, te zingen, te bidden, te spelen, te veel gaan shoppen …
Ik hou van je, Bram!
1 Kor. 13
1 Al spreek ik de taal van mensen en engelen – als ik de liefde niet heb, ben ik een galmend bekken of een schelle cimbaal. 2 Al heb ik de gave van de profetie, al ken ik alle geheimen en alle wetenschap, al heb ik het volmaakte geloof dat bergen zou kunnen verzetten – als ik de liefde niet heb, ben ik niets 3 Al deel ik al mijn bezit uit, al geef ik mijzelf prijs om mij daarop te kunnen beroemen – als ik de liefde niet heb, helpt het mij niets.
4 De liefde is geduldig en vriendelijk; de liefde is niet afgunstig, zij praalt niet, zij verbeeldt zich niets. 5 Zij gedraagt zich niet onfatsoenlijk, zij zoekt zichzelf niet, zij laat zich niet kwaad maken en rekent het kwade niet aan. 6 Zij verheugt zich niet over onrecht, maar vindt vreugde in de waarheid. 7 Alles verdraagt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verduurt zij.
8 De liefde vergaat nooit. De gave van de profetie, ze zal verdwijnen; het spreken in talen, het zal verstommen; de kennis, ze zal ooit hebben afgedaan. 9 Want ons kennen is stukwerk, en stukwerk ons profeteren. 10 Maar wanneer het volmaakte komt, heeft het stukwerk afgedaan. 11 Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, voelde ik als een kind, dacht ik als een kind; nu ik volwassen ben, heb ik het kinderlijke achter mij gelaten. 12 Nu kijken wij nog in een spiegel, we zien raadselachtige dingen, maar straks zien we van aangezicht tot aangezicht. Nu ken ik nog slechts ten dele, maar dan zal ik ten volle kennen zoals ik zelf gekend ben. 13 Deze drie dingen blijven altijd bestaan: geloof, hoop en liefde; maar de liefde is het voornaamste.
