|
|
Op 6 december dragen wij onze kleine Abel op aan God. We willen dit doen samen met onze gemeente, onze familie en vrienden.
Het idee om kinderen op te dragen vinden we terug in de bijbel in Luc.2:22-24. Hier wordt Jezus, als baby, naar de tempel gebracht om Hem voor te stellen aan de Heer. Het principe vinden we terug in het O.T. waar de eerstgeborenen de Heer heilig heten (Ex.13:2,12).
Ook zien we dat Jezus kinderen naar zich toe laat komen en ze zegent. Vanuit dit principe is in sommige evangelische gemeenten het verlangen ontstaan om kinderen op te dragen.
Wij kiezen er voor om Abel voor te stellen aan God en om hem op te voeden zoals de Heer het wilt.
Iedereen die dit samen met ons wenst te vieren is van harte welkom op 6 december om 10u in de evangelische gemeente De Burg, Burgstraat 13 te Gent.
16 dagen geleden werd onze zoon Abel geboren. Een klein wonder met grote veranderingen. Beseffen dat dit voor altijd onze zoon is, dat wij voor altijd zijn ouders zijn met de bijhorende verantwoordelijkheid is moeilijk. Kijken naar het kleine ventje in de wieg is zo vertrouwd en toch zo nieuw. De wieg stond hier enkele maanden leeg en kil maar vol verwachting. Nu is ze gevuld met een slapend of verbaasd rondkijkend mensje. Ongelooflijk. Onvatbaar. Je kan het voelen als je er naar kijkt als je er nog maar aan denkt maar toch onbeschrijfelijk. 16 dagen is onze zoon Abel, zo jong en al zoveel veranderd.
Het is echt zalig om mama/papa te zijn. De liefde die stroomt door je lijf voor dat kleine wezentje. De radeloosheid die je voelt als hij schreiend huilt door die vreselijke darmkrampjes en je alles wilt doen om het te laten overgaan maar niets helpt. De fierheid als hij iets nieuws kan. De bevestiging als je jouw partner met hem bezig ziet. De hoop die je koestert voor zijn toekomst in deze wereld. De vraagtekens die je stelt over de komende opvoeding en het ouderschap.
De troost die je vind bij God als je zijn opvoeding en kleine probleempjes met Hem bespreekt en in Zijn handen legt.
Om precies te zijn vandaag 30 weken en 2 dagen zwanger en dus nog 9 weken en 4 dagen te gaan of nog 67 dagen !
Het gaat vooruit, het gaat vlug vooruit. De laatste weken heb ik niet meer de indruk dat mijn buikje veel groeit, ofwel raak ik er echt aan gewend, het zit ook niet zo heel vaak in mijn weg, behalve als ik de maandag mijn veiligheidschoenen moet aantrekken op het werk of als ik om een andere reden mij moet bukken … Het hoeft voor mij ook niet meer echt veel te groeien hoor, want dat moet achteraf ook weer verdwijnen/intrekken/aanspannen hé. Maar als je bedenkt dat het baby’tje nu per week zo’n 200 gram aankomt … Verder nog altijd geen last, ik slaap nog altijd goed, moet niet overdreven veel naar het toilet, de bewegingen doen geen pijn van het baby’tje. Dat is wel iets dat verandert is, ik voel het baby’tje nu echt ontzettend veel, en het is super leuk! (l) Ik probeer ook al een paar dagen de golf-bewegingen van mijn buik die hij/zij veroorzaakt te filmen maar is nog niet zo super duidelijk gelukt. Misschien komt dat nog wel. Ik geniet alleszins nog van het zwanger zijn. Het helpt waarschijnlijk wel dat ik er geen last van heb.
Ondertussen is de babykamer klaar om definitief geverfd te worden, na komend weekend zou het volledig klaar moeten zijn , met meubeltjes en alles! Ik verlang zo!
Nog enkele uurtjes werk aan de geboortekaartjes en evenveel voor de doopsuikertjes en dan is het meeste in orde. Enkel nog de valies klaar zetten en hups het kan gebeuren, nuja beter nog 7 weken daarmee wachten
.
Op 28 maart zijn we afgezakt naar het verre Houthalen voor de 50ste huwelijksverjaardag van mijn grootouders. Zoals te verwachten was ik fotograaf van dienst en de opdracht luidde als volgt: “Ge moet heeeeeeel veeeel foto’s maken…“. Dat laat ik mij ook geen 2x zeggen en het resultaat was dat ik thuiskwam met 3 volle CF kaartjes en 763 foto’s. Als fotograaf was het een zeer leerrijke maar vermoeiende dag. Als trotse kleinzoon kan ik zeggen dat ik met volle teugen genoten heb en dat ik uitkijk naar het volgende familiefeest.
Het begon allemaal heel gezellig bij bomma & bompa thuis waar bomma werd klaargestoomd voor de grote dag – haartjes goed doen, make-up opdoen (door mijn lieftallig vrouwtje), … – terwijl de naaste familie (kinderen en kleinkinderen) langzaamaan binnendruppelde. Typerend hierbij was dat iedereen een onverzadigbare dorst scheen te hebben….
Om 10u was het tijd om richting de kerk te vertrekken voor de dienst. De dankdienst werd georganiseerd in de Evangelische gemeente van Zwartberg waar mijn grootouders al 25 jaar gaan. De organisatorische duizendpoot Rosario had alles perfect geregelend en leidde de dienst in goede banen. Enkele mooie dank- en aanbiddingsliederen aangevuld met korte tekstjes, een diepgaande preek en veel symboliek vormen de ingrediënten voor een goede dienst blijkbaar want het geheel was geweldig en ik denk dat er menigeen wel eens een traantje wegpinkte bij het horen van de liefde die mijn grootouders de gemeente en haar leden betoond hebben in de voorbije 25 jaar.
Na de dankdienst werden we vergast op een uitgebreide receptie, aangeboden door de gemeente. Het werd een vrolijke samenkomst met veel interessante mensen. Ik stond toch even perplex over het groot aantal mensen dat onze familie eigenlijk wel niet telt, en dat was dan nog maar enkel de kant van mijn grootouders langs moeders kant…
We brachten vervolgens een bezoekje aan het gemeentehuis van Houthalen waar mijn grootouders 50 jaar eerder in het huwelijksbootje traden. Zij hadden een mooie receptie voorzien compleet met mooie plechtige woorden en officiële oorkonden en documenten. Het werd extra ‘plezant’ toen we ontdekten dat de gemeente ‘officials’ eigenlijk oud-leerlingen waren van mijn grootmoeder, die vroeger les gaf in het lager onderwijs. Het was een warm en ontroerend weerzien met veel anekdotes en gelach.
Tegen een uur of 4 trokken we met de hele familie naar Kelchterhoef voor een lekkere snack en de verplichte ‘familiefoto’s’. Iedereen genoot met volle teugen van het bijkletsen en de bijhorende koffie (geen koffieklets zonder koffie hé). Even stressen bij de familiefoto’s, je krijgt namelijk geen 10 kansen om het goed te doen, maar het liep al bij al allemeel wel vlotjes.
Als afsluiter van de dag werden we vergast op een uitgebreide x-gangen maaltijd in de Evangelische Christengemeente van Zwartberg. Moe en voldaan keerden we tegen 23u huiswaarts, voor wat welverdiende nachtrust.
Mijn bomma & bompa zijn twee schatten van mensen en ik wens ze nog minstens 50 jaar van hetzelfde toe.
In het begin dacht ik, amai 9 maanden zwanger zijn dat gaat eeuwen duren. Maar nu, we zijn al de 6 maanden voorbij en het lijkt alleen maar sneller en sneller te gaan. Bijna zijn we juli en dan nog 1 maandje en dan is het september … Nog maar 12 weken en 1 dag te gaan / nog maar 85 dagen … (l)
Van mij hoeft het er zeker nog niet METEEN te zijn, het is toch wat beangstigend te weten dat je over 2-3 maand elke seconde, elke nano-seconde verantwoordelijk bent voor zo’n prachtig klein wezentje. Maar ik kijk er wel naar uit. Met momenten zoals toen we Tymon (het kindje van mijn nichtje) gingen bezoeken, dan wou ik ons klein snotteke ook wel direct in mijn armen houden … :hug:
:boogie: Mei is echt de leukste maand van het jaar. Veel feestdagen en de bijhorende verlengde weekends! Jippie. Net weer zo eentje achter de rug al was het “verlengde” deel wel al 1 juni (l) . Zalig uitslapen! Lekker gaan wandelen in de zon, mmm. En ook leuk is als je dan naar een mooi trouwfeest mag gaan, zoals wij gedaan hebben zaterdagavond! Het was er heel gezellig, lekker en zoet mmm. Eline en Wim zagen er schitterend uit! Proficiat aan het nieuwe paar en veel geluk verder samen!
Ter ere van ons 2 jarig huwelijk een liedje die we ook in onze huwelijksdienst gezongen hebben:
Omdat ik het niet vond in het Nederlands, hier dan maar een Engelse versie:
En dit is de tekst zoals wij die zingen in het Nederlands:
Ik kies vandaag, ik leef voor U
Ik kies vandaag, ik geef mijn JA aan U
Ik kies vandaag, ik wil uw stem verstaan
Ik kies vandaag, ik leef voor U
Want met heel mijn gezin
dien ik U heer
Want met heel mijn gezin
wil ik leven tot uw eer
vandaag
Ik kies vandaag, ik leef voor U
Ik kies vandaag, ik geef mijn JA aan U
Ik kies vandaag, ik wil uw stem verstaan
Ik kies vandaag, ik leef voor U
Refrein:
Want met heel mijn gezin
dien ik U heer
Want met heel mijn gezin
wil ik leven tot uw eer
Want met heel mijn gezin
dien ik U heer
Want met heel mijn gezin
wil ik leven tot uw eer
vandaag
Vader God, Vredevorst
Wonderbare Raadman
Majesteit, toegewijd
willen zij u volgen
Refrein
Vanmiddag zijn we met zen tweetjes, gezellig genietend van een luie zaterdag, afgezakt naar Sealife in Blankenberge. Het toegangsticketje is nogal prijzig (16 EUR pp) maar gelukkig hadden we een bonnetje zodat we aan halve prijs binnen konden. Het is geen reusachtig complex zoals zijn broertjes in het buitenland maar we hebben ons toch goed geamuseerd.
Het was al een tijdje geleden dat we samen zoiets gedaan hebben en het was echt leuk om samen naar de schattige clownvisjes (en andere disney/pixar visjes) te kijken, samen “etje” te roepen bij het zien van de reusachtige spinkrabben (die dingen worden tot 3.7m groot ~ en we hebben nog wat bijgeleerd ook), samen te lachen om de dolgekke capriolen van de superschattige ottertjes en om samen te genieten van de zeehondenshow. Hieronder een slideshow van ons bezoekje. Voor de volledige serie met foto’s: klik hier