|
|
In het bad, bad, bad
Word ik nat, nat, nat
In het bad word ik spitter spetter nat
En ik zeep me in
Van m’n tenen tot m’n kin
Tot ik een zeepsopkindje ben
Tot ik een zeepsopkindje ben
Als je dit leest vanop facebook, klik dan even door om de foto’s te zien.
Na 4 lange dagen in het ziekenhuis verbleven te hebben zijn Abel en zijn mama veilig terug thuis. Abel vond het allemaal maar best en Sofie is heel blij om terug in een vertrouwde omgeving te zijn
Bij deze een fotootje van ons ventje in zijn wiegje:
We zijn ondertussen aan het einde van Abeltjes 2e levensdag en zoals beloofd breng ik jullie alvast enkele foto’s die na de bevalling genomen zijn. Je kan hiervoor klikken op het vierkantje links (als je geen vierkante foto ziet kan je gaan naar onze website om dit te bekijken.)
En dit is het resultaat 3 dagen later…
Het is tijd om nog eens alles op een rijtje te zetten nu het einde bijna in zicht is
Ons snotterke is nu 42 cm lang, van kruin tot hiel en weegt al een goede 2150g. Volgens de dokter is het boeleke perfect op schema en is het er helemaal klaar voor ![]()
Nu ons kinderkamertje af is, de wieg klaarstaat staat, de geboortekaartjes en suikertjes klaarliggen, zijn wij er ook helemaal klaar voor.
Nog een paar weekjes te gaan…
Op 28 maart zijn we afgezakt naar het verre Houthalen voor de 50ste huwelijksverjaardag van mijn grootouders. Zoals te verwachten was ik fotograaf van dienst en de opdracht luidde als volgt: “Ge moet heeeeeeel veeeel foto’s maken…“. Dat laat ik mij ook geen 2x zeggen en het resultaat was dat ik thuiskwam met 3 volle CF kaartjes en 763 foto’s. Als fotograaf was het een zeer leerrijke maar vermoeiende dag. Als trotse kleinzoon kan ik zeggen dat ik met volle teugen genoten heb en dat ik uitkijk naar het volgende familiefeest.
Het begon allemaal heel gezellig bij bomma & bompa thuis waar bomma werd klaargestoomd voor de grote dag – haartjes goed doen, make-up opdoen (door mijn lieftallig vrouwtje), … – terwijl de naaste familie (kinderen en kleinkinderen) langzaamaan binnendruppelde. Typerend hierbij was dat iedereen een onverzadigbare dorst scheen te hebben….
Om 10u was het tijd om richting de kerk te vertrekken voor de dienst. De dankdienst werd georganiseerd in de Evangelische gemeente van Zwartberg waar mijn grootouders al 25 jaar gaan. De organisatorische duizendpoot Rosario had alles perfect geregelend en leidde de dienst in goede banen. Enkele mooie dank- en aanbiddingsliederen aangevuld met korte tekstjes, een diepgaande preek en veel symboliek vormen de ingrediënten voor een goede dienst blijkbaar want het geheel was geweldig en ik denk dat er menigeen wel eens een traantje wegpinkte bij het horen van de liefde die mijn grootouders de gemeente en haar leden betoond hebben in de voorbije 25 jaar.
Na de dankdienst werden we vergast op een uitgebreide receptie, aangeboden door de gemeente. Het werd een vrolijke samenkomst met veel interessante mensen. Ik stond toch even perplex over het groot aantal mensen dat onze familie eigenlijk wel niet telt, en dat was dan nog maar enkel de kant van mijn grootouders langs moeders kant…
We brachten vervolgens een bezoekje aan het gemeentehuis van Houthalen waar mijn grootouders 50 jaar eerder in het huwelijksbootje traden. Zij hadden een mooie receptie voorzien compleet met mooie plechtige woorden en officiële oorkonden en documenten. Het werd extra ‘plezant’ toen we ontdekten dat de gemeente ‘officials’ eigenlijk oud-leerlingen waren van mijn grootmoeder, die vroeger les gaf in het lager onderwijs. Het was een warm en ontroerend weerzien met veel anekdotes en gelach.
Tegen een uur of 4 trokken we met de hele familie naar Kelchterhoef voor een lekkere snack en de verplichte ‘familiefoto’s’. Iedereen genoot met volle teugen van het bijkletsen en de bijhorende koffie (geen koffieklets zonder koffie hé). Even stressen bij de familiefoto’s, je krijgt namelijk geen 10 kansen om het goed te doen, maar het liep al bij al allemeel wel vlotjes.
Als afsluiter van de dag werden we vergast op een uitgebreide x-gangen maaltijd in de Evangelische Christengemeente van Zwartberg. Moe en voldaan keerden we tegen 23u huiswaarts, voor wat welverdiende nachtrust.
Mijn bomma & bompa zijn twee schatten van mensen en ik wens ze nog minstens 50 jaar van hetzelfde toe.
Twee weken geleden hebben we eindelijk besloten om ons laatste visje te verhuizen naar onze nieuwe woonst. Om dit te vieren hebben we hem een nieuwe aquarium gekocht met wat nieuwe, leuke ornamentjes zodat hij naar hartelust kan rondzwemmen.
We waren zo blij toen we zagen dat hij geen onmiddelijke neveneffecten ondervonden had van de verhuis. Hij dartelde onmiddelijk rond in zijn nieuwe omgeving en gloeide van plezier (maar dat kan ook de nieuwe TL lamp geweest zijn).
Enkele dagen later zijn we nog eenmaal langs de dierenwinkel gereden om te zoeken naar enkele nieuwe broertjes en zusjes voor de arme jongen. Hij was wat eenzaam nadat zijn vorige 2 broertjes gestorven waren. Ze waren onmiddelijk dikke vriendjes en zwommen rond dat het een lieve lust was.
Helaas was het te mooi om waar te zijn en het oudste visje is jammer genoeg gestorven 2 weken na zijn verhuis. Geveld door dezelfde onverklaarbare ziekte die zijn broertje eerder al had getroffen (op het Internet heb ik het weten benoemen als Dropsy-syndroom).
Om terug 4 visjes in de aquarium te kunnen hebben zijn we dan nog maar eens langs de dierenwinkel gereden om een vervanger te gaan zoeken, en die hebben we ook gevonden! Het is het dartelste visje van de hele hoop.
Elke week wordt ons spruitje groter en groter. Het is een wonderlijke tijd om mee te maken en we zijn blij dat we zo gezegend mogen worden. De zwangerschap verloopt nog altijd voorspoedig en van kwaaltjes is er niet echt sprake. Iets waar we heel dankbaar voor zijn.
Zoals in een eerder bericht beloofd: Een betere foto van onze kleine spruit in wording. We zijn nu 14 weken ver en ons nageslacht is reeds 7cm groot. Alle elementen zijn reeds aanwezig, 10 vingertjes, 10 teentjes, 2 hersenhelftjes, etc.. Nu is het tijd voor de kleine spruit om te groeien.
Ik heb een nieuwe lensje gekregen van mijn lieve schat, en ik ben er dol op! Vanaf vorige zaterdag mag ik de Canon 50mm 1.8 EFII toevoegen aan mijn assortiment (dat nu welgeteld 2 lensen omvat). Hierbij horen natuurlijk de nodige test foto’s en die wou ik jullie toch niet onthouden.