|
|
We kennen het allemaal wel. Een 5 jaar oude hit opeens terug op de radio en BAM, het zit in je hoofd en het gaat niet meer weg. Dit filmpje wil je waarschuwen voor de gevolgen van het ongecontroleerd meeneuriën van een dergelijk liedje.
Ik zou toch maar 2x nadenken vooraleer je nog eens luistert naar de “I love the 90′s” -- show…
Voor wie niet weet over welk liedje dit effectief gaat (de kans is groot aangezien het niet in België is verschenen -- voor zover ik weet) heb ik het even opgezocht:
Eindelijk een verklaring voor al die problemen met printers…
Het is waar, wij arme developers lijden enorm.. Als je meevoelt met onze pijn, betuig dan even je medeleven, het betekent zo veel voor ons arme dutsjes… snik
Een “korte” vragenlijst deze keer, als je even enkele minuutjes tijd over hebt, vul dit dan even in aub
Onze website bestaat (in zijn huidige vorm) al ongeveer 2 jaar en tijdens die periode zijn er ons een paar zaken opgevallen waarin we graag wat meer inzicht zouden krijgen.
We krijgen steevast een piek in het aantal bezoekers gedurende de eerste 2 dagen nadat er een “update” mail verstuurd is, hieruit leiden we af dat de meesten van jullie (onze trouwe lezers) de website volgen via e-mail.
Sinds onze laatste aanpassing zijn de e-mail updates echter verschoven naar Google Feedburner, die de RSS feed en de mailings voor zijn rekening neemt. Dit heeft er voor gezorgd dat de update mails telkens de volgende dag vertrekken ipv 1x per week zoals we het vroeger deden.
[poll id="3"]
bramensofie.be bevat ondertussen meer dan 120 berichten over uiteenlopende onderwerpen en categoriëen, maar wat ons opvalt is het kleine aantal “reacties” die we daarop gekregen hebben. Wij vragen ons af waarom er zo weinig feedback is.
[poll id="2"]
De statistieken kunnen ook maar zoveel zeggen en dan is hun verhaal gedaan. We kunnen zien dat 50% van de bezoekers die we gekregen hebben maar 1x op de site is geweest en dit enkel op de homepage. Dit betekent dat de andere helft wel meerdere keren terugkomt. Wie bezoekt er nu precies onze blog? En hoe zou je jezelf omschrijven?
[poll id="4"]
Voor ons is deze blog een manier om onze gedachten de wereld in te sturen als er niemand is tegen wie we ze kwijt kunnen.
Het is ook een manier om eens ons hart te luchten (ergernissen en levende zinnen) en om onze kennissenkring op de hoogte te houden van wat er allemaal reilt en zeilt binnen ons leven (Het leven).Maar welke van deze dingen vind je nu mateloos interessant, en welke zijn voor jou absoluut niet boeiend?
[poll id="5"]
Als je natuurlijk meer te zeggen hebt dan enkel een bolletje aan te kruisen of je wilt je mening gewoon kwijt, laat je dan maar volledig gaan in de “reacties”, we hebben nie liever!
Het Telenet verhaal krijgt blijkbaar nog een staartje… Vorige week, toen ik belde met de Telenet helpdesk om een afspraak te maken voor een technicus, beloofde de telefonist mij dat ik recht had op een compensatie van Telenet omdat ik zo lang had moeten wachten. Ik moest echter terugbellen nadat het pakket geactiveerd was omdat hij anders niets kon toekennen. Dit klinkt allemaal logisch dus de dag nadat de technicus was langsgeweest belde ik nog eens naar Telenet.
Na weer het hele verhaal te hebben gedaan, ze moeten toch echt eens leren om die dingen bij te houden, te horen gekregen van de telefoniste dat ze er nog nooit van had gehoord dat Telenet compensaties uitkeerde. Ze heeft het nagevraagd bij haar collega’s en bij de administratieve dienst en het blijkt dus allemaal bullshit in een mooi pakje te zijn. “Telenet heeft dat nog nooit gedaan en zal dat ook niet doen” gaf ze mij nog mee. :spank:
Ik vroeg haar dan of ze kon zien met wie ik gesproken had de week ervoor maar ook dat wordt niet bijgehouden in mijn dossier. Op de vraag wat er zou gebeuren als ik gewoon weiger om de activatiekosten te betalen kreeg ik als vriendelijk antwoord: “Dan krijgt u gewoon de ene aanmaning na de andere en daarmee gaan de administratiekosten dan zo oplopen dat het in uw eigen nadeel zal zijn. Maar het staat u natuurlijk vrij om dat te doen.” Je merkt wel dat de ‘klantvriendelijkheid’ waar ze zo prat op gaan wel heel ver te zoeken is. Niet dat de telefonistes onvriendelijk zijn, in tegendeel, ze blijven vriendelijk tijdens het hele gesprek, maar de customerpolicy die Telenet als bedrijf hanteert zit mij toch zwaar in de maag gesplitst :fist:
Eens het digitale TV gedoe verplicht gaat worden ga ik toch eens goed nadenken of ik wel bij een dergelijk bedrijf wil blijven. Belgacom is waarschijnlijk van hetzelfde laken een pak, maar zij hebben tenminste binnen de week iemand gestuurd om de telefoon in orde te krijgen….
Laten we hopen dat er tegen dan een alternatief op de markt is voor deze 2 ergerlijke monopolisten
Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar nu is het eindelijk in orde: We kunnen onze televisie terug aanzetten en meer zien dan een mistige sneeuwstorm in Alaska :w00t:
Het heeft heel wat telefoontjes gekost, van zowel mij als de bouwheer en onze medebewoners om Telenet te motiveren om de kabel aan te sluiten in het appartement. Niettegenstaande het feit dat de aanvraag tot aansluiting van de bouwheer bij Telenet dateert van begin september 2008 is Telenet er in geslaagd om de aansluiting van het gebouw pas te doen in februari 2009.
Wij hebben onze aanvraag tot aansluiting reeds ingediend in november 2008, wat we tot 2x toe hebben moeten doen want ze waren blijkbaar de eerste keer vergeten om de bestelling te noteren, maar hierop hebben we nooit reactie gekregen.
Na het zoveelste telefoontje naar de klantendienst, alwaar ze blijkbaar niet goed weten hoe ze iemand in wacht moeten zetten want je komt steevast bij iemand anders uit zodat je het hele verhaal nog eens mag doen, beloofden ze mij op de hoogte te houden van de aansluiting zodat ze in 1 keer het gebouw en ons appartement konden aansluiten. Dan moest er niet apart nog eens een technieker langskomen. Naar goede gewoonte van klantvriendelijk Telenet bleef deze ‘herinnering’ uit en moest ik zelf constateren dat het op een dag gewoon in orde was.
Dan maar terug bellen naar Telenet om een afspraak met een technieker te maken. “Is het goed om de technieker te laten komen op 17 februari?” vroeg de telefoniste. “Neen mevrouw, dat is niet goed voor ons, jullie weten het al van half november en wij zitten al 6 weken zonder televisie, kan dat niet vroeger?” antwoordde ik haar :fist: . Ze ging mij even in wacht zetten om te kijken of het niet vroeger kon en na 10 minuten luisteren naar hetzelfde ergerlijke telenet-wachtmuziekje kreeg ik iemand anders aan de lijn die wou weten “hoe hij mij van dienst kon zijn“.
Hij kon mij opeens, nadat ik het hele verhaal nog eens had gedaan – die mannen kunnen precies geen dossiers lezen (of ze houden het gewoon niet bij) – een afspraak bezorgen op 9 februari in de voormiddag (4 dagen later ipv 2 weken). Die agenda’s bij Telenet zijn gewoon geweldig, als je maar genoeg belt en de lastige klant uithangt kunnen ze opeens wel een gaatje vinden…
Laten we hopen dat daarmee alle miserie van de baan is want ze hebben heel wat goed te maken. Gelukkig was de technieker van dienst vlot en vriendelijk, al probeerde hij mij wel een Telenet internet abonnement te verkopen :meh:
2 weken geleden mochten we van Okay een brief ontvangen waarin ze ons berichtten dat de door ons bestelde kast geleverd was en dat we ze konden komen ophalen. We waren natuurlijk ontzettend blij want dat betekende dat onze kleren niet langer zouden worden opgeslagen in 2 open valiezen. Neem maar van ons aan dat het niet echt een mooi zicht is om 2 grote valiezen open te hebben liggen in je slaapkamer en al zeker niet als je de valiezen nog met moeite kan zien onder de berg kleding.
Dus zodra we konden trokken we met de camionette, met dank aan het IBBT, richting Deerlijk om onze kast te gaan halen. Snel even afrekenen, alles inladen en hup, weer op weg naar huis om dat dingetje eens rap te gaan monteren, nu ja, ‘rap’…
Zo’n kast is blijkbaar toch iets ingewikkelder dan een gemiddelde IKEA kast en dus waren we al gauw 3u verder alvorens het ding er eindelijk stond. Gelukkig was mijn broer ook van de partij en konden we gebruik maken van een elektrisch boormachien om de schroeven in te draaien, anders had het waarschijnlijk nog net iets langer geduurd.
Na onze kast nog even bewonderd te hebben, het is wel een heel mooie kast, besloten we om van onze nachtrust te gaan genieten. Het opvullen was voor het weekend, als we wat meer tijd zouden hebben om alles mooi te sorteren.
Groot was onze verbazing toen we 2 dagen later probeerden om de kast open te doen zodat we er wat kleren konden in hangen, de deur ging wel open, maar ging vervolgens niet meer toe. Na heel wat kijken, turen en bestuderen toch de oorzaak gevonden: De kast hing scheef. Hij hing niet scheef omdat hij slecht stond, noch omdat hij slecht gebouwd was maar omdat een van de dragende vijsjes dwars door de bovenste plank was gegaan. De bovenste plank, het dak zoals we zouden zeggen, houdt de hele kast samen en leunt op 6 vijsjes die op de zijpanelen gemonteerd worden. Dit is normaal geen probleem maar jammer genoeg staan deze vijsjes onder zware druk aangezien het volledige gewicht van de deuren hierop rust.
We hebben dit gemeld aan OKAY en we hebben hen een volledig dossier bezorgd, compleet met foto’s en uitreksel uit de installatiehandleiding, over de problemen zodat ze dit kunnen voorleggen aan de leverancier die dan moet uitmaken of dit al dan niet onder garantie valt. Laten we hopen van wel…
Hier enkele beelden van het probleempje in kwestie, toch zonde he…
Wordt zeker nog vervolgd…
Het is nu al enkele weken niet echt “nieuws” meer, zeker niet als we zo dicht bij huis al te maken krijgen met gestoorde sadisten, maar in Israel woedt nog altijd een oorlog tussen het Israelische leger en de Hamas. Dergelijke zaken zijn voor de meeste onder ons een ver-van-mijn-bed-show. Ik las onlangs op de blog van Serge Van Cauwenbergh dat de Belgische fotograaf Bruno Stevens als enige buitenlandse journalist/fotograaf aanwezig is in Gaza. Dit bericht kan je lezen op de website van Het Nieuwsblad. Hij tracht daar de oorlog in beeld te brengen op zijn eigen manier.
Toen ik de foto’s zag werd ik echt getroffen door hoe ongelofelijk onmenselijk zo een oorlog wel niet is. Israël schiet bommen af op een stad, wat ze er mee hopen te bereiken snap ik totaal niet, en de enigen die eronder lijden zijn de onschuldige burgers, vrouwen en kinderen die daar wonen. De Hamas kan het niet schelen dat die mensen sterven of verminkt raken, het Israëlische leger precies ook niet. Wie kijkt er dan wel om naar deze slachtoffers? Waarom doet de rest van de wereld niets? Waarom doen de andere regeringen niets anders dan oeverloos debatteren – of onderhandelen zoals ze het zo mooi zeggen?
De hele oorlog komt mijn keel al uit en mijn hart schiet vol bij het bekijken van al het leed dat ze veroorzaken in de naam van gerechtigheid…
Je kan de foto’s op zijn website bekijken. Wees wel gewaarschuwd, dit zijn geen beelden voor gevoelige kijkers.
Om te eindigen nog een quote van Serge waar ik mij volledig bij aansluit:
Alle respect voor Bruno Stevens die de moed heeft om in dergelijk oorlogsgebied een reportage te willen maken. Ik hoop dat deze oorlog snel ten einde komt en dat hij heelhuids thuisgeraakt.
Het heeft lang geduurd, heel lang, maar het griep-virus heeft mij dan toch te pakken gekregen. Het was al heel lang geleden dat ik nog eens ziek ben geweest en ik was vergeten hoe vervelend dit kan zijn. Constant afwisselen tussen rillen van de kou en zweten als een paard zijn niet mijn favoriete bezigheden. Keelpijn, hoofdpijn, spierpijn, hoesten en een gebrek aan concentratie zijn maar enkele van de symptomen die mijn plagen.. Zo erg zelfs, dat ik gisteren middag naar huis ben moeten gaan en vandaag gewoonweg niet kan gaan werken.
De enige oplossing (volgens de dokter): rusten, niets doen en uitzieken. M.a.w, in deze moderne tijd waarin we miljoenen euro’s investeren om een oplossing te vinden voor ziekten als HIV, waar we geslaagd zijn om de pest te verdrijven, hebben we nog altijd geen oplossing voor zoiets eenvoudigs als een griepje…
Gelukkig heb ik mijn lief vrouwtje om voor mij te zorgen (l)
Ik heb niets tegen te dikke mensen, ook niet tegen te dunne mensen. Ook heb ik helemaal geen problemen of ze nu miniem zijn of eerder aan de grote kant. Waar ik wél niet tegen kan zijn mensen die totaal geen besef hebben van wat ze zijn en dit onbesef weerspiegelen in hun kleding. 30plussers die zich nog als 10er voordoen, prille 10ers die zich als 20ers willen gedragen en kleden. Dikkere mensen die té spannende dingen aandoen of juist véél te losse kleding om zogezegd alles te verbergen. Lange mensen met broeken die net te kort zijn of truitjes die telkens opkruipen. Dunne mensen met een lange rechte spannende broek of slodderige versleten truien. Kleine mensen met teveel lange lagen en veel te lang haar. Ik begrijp dat niet iedereen over een perfect waar-pas-ik-mee gevoel kan beschikken. Ik beweer ook niet dat ik beschik over zo’n gevoel. Ik beweer niet dat zo’n mensen helemaal niet mooi kunnen zijn maar ik beweer wel dat kleding nog altijd onderschat wordt. Kleding is zo belangrijk voor uw voorkomen, uitstraling en karakter. Neem er even uw tijd voor, kijk recht in de spiegel, kijk naar uw vormen! Maak alles leeg vanbinnen, laat de herinneringen los van kledij die je altijd droeg en bedenk dan eens wat jou mooi zal staan. Hou dat gevoel vast en je zal het al een stuk makkelijker hebben om betere combinaties te maken. Ik heb heel veel begrip voor mensen die veel kledingblunders begaan, ook ik koop af en toe nog iets dat ik beter niet had gekocht maar het leek zo goed in de winkel. En ik leer er uit!
Altijd vond ik het al boeiend om te zien wat iedereen aanhad, ik kon uren op een terrasje zitten kijken naar het volk die voorbij paradeerde. Daarom heb ik ook een stijl cursus gevolgd om mensen te kunnen analyseren naar kleding toe. Toen ging er een hele wereld voor me open. Opeens werd alles me duidelijk: ah daarom sta ik niet met dit, en daarom pas ik nooit in dat. Het winkelen gaat een stuk gerichter, effectiever en leuker omdat ik minder teleurstellingen heb in het pashokje!