|
|
-
Slapen in een nieuwe dimensie
Abel geeft slapen echt een heel nieuwe dimensie.
Slapen als Jezus, met de armen zo wijd als hij maar kan.
Slapen als superman, met ene arm naar boven langs zijn hoofdje en andere arm langs zijn lichaam.
Slapen als spiderman, met handjes als klauwtjes recht omhoog.
Slapen als hitler *ahum*, met rechterarm zwevend omhoog.
Slapen als maggie, zo luid tutterend dat zelfs Siba raar opkijkt.Het levende wonder
16 dagen geleden werd onze zoon Abel geboren. Een klein wonder met grote veranderingen. Beseffen dat dit voor altijd onze zoon is, dat wij voor altijd zijn ouders zijn met de bijhorende verantwoordelijkheid is moeilijk. Kijken naar het kleine ventje in de wieg is zo vertrouwd en toch zo nieuw. De wieg stond hier enkele maanden leeg en kil maar vol verwachting. Nu is ze gevuld met een slapend of verbaasd rondkijkend mensje. Ongelooflijk. Onvatbaar. Je kan het voelen als je er naar kijkt als je er nog maar aan denkt maar toch onbeschrijfelijk. 16 dagen is onze zoon Abel, zo jong en al zoveel veranderd.Het is echt zalig om mama/papa te zijn. De liefde die stroomt door je lijf voor dat kleine wezentje. De radeloosheid die je voelt als hij schreiend huilt door die vreselijke darmkrampjes en je alles wilt doen om het te laten overgaan maar niets helpt. De fierheid als hij iets nieuws kan. De bevestiging als je jouw partner met hem bezig ziet. De hoop die je koestert voor zijn toekomst in deze wereld. De vraagtekens die je stelt over de komende opvoeding en het ouderschap.
De troost die je vind bij God als je zijn opvoeding en kleine probleempjes met Hem bespreekt en in Zijn handen legt.
De babykamer is klaar!
De babykamer is klaar! Fris groen, lichtgevende kever en zon, mooie splinternieuwe meubeltjes!
Zalig om te zien, verlangend naar ons kindje.We hebben voor het frisse Winnie The Pooh thema gekozen omdat dit past voor een jongen en/of een meisje. We weten wel wat het wordt … maar als we nog een broertje en/of zusje erbij krijgen dan is dat zeker geen probleem en hoeven we de babykamer niet te veranderen!
Het komt dichterbij
In het begin dacht ik, amai 9 maanden zwanger zijn dat gaat eeuwen duren. Maar nu, we zijn al de 6 maanden voorbij en het lijkt alleen maar sneller en sneller te gaan. Bijna zijn we juli en dan nog 1 maandje en dan is het september … Nog maar 12 weken en 1 dag te gaan / nog maar 85 dagen … (l)
Van mij hoeft het er zeker nog niet METEEN te zijn, het is toch wat beangstigend te weten dat je over 2-3 maand elke seconde, elke nano-seconde verantwoordelijk bent voor zo’n prachtig klein wezentje. Maar ik kijk er wel naar uit. Met momenten zoals toen we Tymon (het kindje van mijn nichtje) gingen bezoeken, dan wou ik ons klein snotteke ook wel direct in mijn armen houden … :hug:
Herinneringen
Deze morgen zijn onze mooiste herinneringen van de laatste 3 jaar netjes per koerier afgeleverd.
Bijna iedereen heeft ze wel, fotoalbums. Omvangrijke boeken, volgeplakt met herinneringen. Boeken vol met babyfoto’s. Boeken die ons jonge leven vertellen in geuren en kleuren. Naarmate je ouder wordt slinken de albums gestaag, tot ze op een bepaald moment zo klein zijn dat je er zelfs de moeite niet meer voor doet.
Nochtans zijn deze herinneringen zeer waardevol en in dit digitale tijdperk (en met mijn camera-fetish) liggen onze harde schijven er vol mee. Een paar maanden geleden hebben we besloten om al deze herinneringen te bundelen in fotoboeken. Een voor elk jaar dat we elkaar kennen. Een paar weken terug hebben we eindelijk de bestelling doorgegeven (die boekjes zijn niet zo goedkoop) en vandaag hebben we het resultaat mogen bewonderen terwijl we terugdoken in het verleden.
Belangrijker nog, voor deze bestelling hebben we ook een album gemaakt van onze huwelijksreis en (shame on us) eindelijk een album met de foto’s van ons huwelijk (nu meer dan 2 jaar geleden). De boeken zien er fantastisch uit en we nodigen daarom ook iedereen uit om er naar te vragen de volgende keer ze bij ons op visite zijn. Tot dan zullen jullie het moeten doen met deze foto:
Once upon a dream..
Om ons 2-jarig huwelijk te vieren zijn we zondag en maandag naar Disneyland Parijs geweest. Het begon al vroeg, om 5u ‘s ochtends met de wekker. Opgewonden opstaan, tandjes poetsen, makkelijke kledij uitzoeken, wat boterhammetjes binnenspelen en dan de auto in op weg naar Parijs!!
Na een 3u00 lange rit, 1 plas-stop en 14 euro aan tol reden we de parking van ons Disney hotel “Santa Fe” op. Oef, eindelijk. We konden niet langer wachten en haasten ons dus naar de receptie om in te checken. Dat ging redelijk vlotjes, we hadden zelfs een nederlandstalige receptioniste te pakken. Het was toen bijna 10u, dus vlug alles in ontvangst nemen, nog een slokje water drinken en een suikerwafeltje eten en hop met de gratis bus naar het park zelf. Na nog geen 5 minuten stonden we aan de ingang aan te schuiven, al bij al ging het nog vlug vooruit. En dan eindelijk: “Wow, wat is het hier mooi.”Omdat ik zwanger ben mochten we niet op de “gevaarlijke” attracties dus hadden we tijd genoeg om gewoon 2 dagen rustig rond te lopen, parade bekijken (Once upon a dream), optredens bewonderen (High School Musical), met Disney figuurtjes op de foto gaan … En toch enkele heel leuke attracties doen zoals de theekopjes, verdwalen in het doolhof van Alice in Wonderland, op de authentieke paardenmolen zitten, op verschillende 8-banen tieren en gillen (diegene die niet teveel shokken of over-kop-gaan), in het bootje van “its a small world” varen, het spookhuis, vliegen als Peter Pan, en zo verder …
De eerste dag hebben we in het Disney park zelf rondgelopen, het was een prachtige dag, veel gezien, veel gelachen en veel gedaan, zoveel dat we (vooral onze voeten) toch ontzettend blij waren om eindelijk op ons bed te liggen in onze hotelkamer. Met Hannah Montana op het Disney kanaal!!
De tweede dag zijn we naar de Disney Studio’s gegaan. Daar was ik nog nooit binnen gegaan en toen vond ik het wel jammer dat ik niet op de attracties mocht, ze leken me allemaal super eng, maar overal stond er een bordje: Niet voor vrouwen in verwachting. Dusja, dan maar niet voor het goede doel. Dit zal voor binnen x-aantal jaren zijn als we terug gaan met de kindjes … Maar toch was het er heel leuk, hebben onder andere een leuke show gezien van auto’s en moto’s die elkaar achtervolgden, over dingen vlogen, in brand stonden, …. En om deze tweede en laatste dag af te sluiten zijn we nog eventjes terug naar het park gegaan om enkele leuke souvenirtjes te kopen.
En wederom, het waren 2 echt zalige dagen. Heerlijk samen romantisch door de Disney-sprookjes-magische wereld lopen en wegdromen…
2 jaar gehuwd
Ter ere van ons 2 jarig huwelijk een liedje die we ook in onze huwelijksdienst gezongen hebben:
Omdat ik het niet vond in het Nederlands, hier dan maar een Engelse versie:
En dit is de tekst zoals wij die zingen in het Nederlands:
Ik kies vandaag, ik leef voor U
Ik kies vandaag, ik geef mijn JA aan U
Ik kies vandaag, ik wil uw stem verstaan
Ik kies vandaag, ik leef voor UWant met heel mijn gezin
dien ik U heer
Want met heel mijn gezin
wil ik leven tot uw eer
vandaagIk kies vandaag, ik leef voor U
Ik kies vandaag, ik geef mijn JA aan U
Ik kies vandaag, ik wil uw stem verstaan
Ik kies vandaag, ik leef voor URefrein:
Want met heel mijn gezin
dien ik U heer
Want met heel mijn gezin
wil ik leven tot uw eerWant met heel mijn gezin
dien ik U heer
Want met heel mijn gezin
wil ik leven tot uw eer
vandaagVader God, Vredevorst
Wonderbare Raadman
Majesteit, toegewijd
willen zij u volgenRefrein
Ik heb ons spruitje gevoeld!
Ik was er gisteren nog met mijn zusje over bezig dat ik af en toe een raar gevoel heb in mijn buik, precies de baby die aan het bewegen is. Maar ik kon het nog niet goed thuisbrengen. Tot deze morgen dan! Ik voelde “hem” zó duidelijk schoppen, eerst binnenin en dan mijn hand op mijn buik en ja hoor, een tijdje later ook heel zachtjes tegen mijn hand! Echt super gevoel, onbeschrijfelijk. Ik kon niet meer stoppen met glimlachen!Een klein buikje!
Ja hoor, het begint te komen, een klein buikje!
Foto’s zijn slecht, zelf genomen in de spiegel … Er komen er zeker eens mooiere!
-
