|
|
Ze leven nog alle zes, Siba, Bertje en de 3 visjes!
Siba en Bertje genieten van de regen.

Bertje helpt met de was.
En de visjes zijn blij dat ze eindelijk terug de living in kunnen kijken nadat hun baasjes een hele voormiddag lang hun huisje schoongemaakt hebben.
Gisteren (zaterdag 20 juni) hebben we ons eerste officiële familiefeestje in ons nieuw huisje gehad. Alles was goed voorbereid, voldoende drank in huis gehaald, avondmaal klaargemaakt en een frigo die tot de nok toe gevuld was met lekkers. Voldoende ingrediënten dus om er een gezellig festijn van te maken. En dit is voor de volle 200% gelukt! Zelfs de ouwe getrouwe Singstar was van de partij en zorgde voor de nodige entertainment tussen de grappen en grollen door. Geniet van de foto’s!
Enkele weken terug was het weer zover, tijd om eens grondig te werken in ons huisje. Met de hulp van mijn vader en schoonvader besloten we om het sanitair eens een likje verf te geven, en dat is hard labeur, dat kan ik u verzekeren. Eerst moeten alle muren mooi worden afgeschuurd om het effen te krijgen, een intensief werkje waarbij er heel wat stof opvliegt, zelfs met een elektrisch schuurmachientje bleef het een hele klus. Vervolgens was het tijd om de verf open te trekken en eraan te beginnen. We hebben uiteindelijk de 2 toiletten kunnen verven, in 2 lagen maar aan de badkamer zijn we niet toegeraakt. Hij is wel volledig afgeschuurd nu zodat we er volgende keer direct kunnen invliegen.
De resultaten hebben jullie nog te goed maar hier is alvast een voorsmaakje.
Het Telenet verhaal krijgt blijkbaar nog een staartje… Vorige week, toen ik belde met de Telenet helpdesk om een afspraak te maken voor een technicus, beloofde de telefonist mij dat ik recht had op een compensatie van Telenet omdat ik zo lang had moeten wachten. Ik moest echter terugbellen nadat het pakket geactiveerd was omdat hij anders niets kon toekennen. Dit klinkt allemaal logisch dus de dag nadat de technicus was langsgeweest belde ik nog eens naar Telenet.
Na weer het hele verhaal te hebben gedaan, ze moeten toch echt eens leren om die dingen bij te houden, te horen gekregen van de telefoniste dat ze er nog nooit van had gehoord dat Telenet compensaties uitkeerde. Ze heeft het nagevraagd bij haar collega’s en bij de administratieve dienst en het blijkt dus allemaal bullshit in een mooi pakje te zijn. “Telenet heeft dat nog nooit gedaan en zal dat ook niet doen” gaf ze mij nog mee. :spank:
Ik vroeg haar dan of ze kon zien met wie ik gesproken had de week ervoor maar ook dat wordt niet bijgehouden in mijn dossier. Op de vraag wat er zou gebeuren als ik gewoon weiger om de activatiekosten te betalen kreeg ik als vriendelijk antwoord: “Dan krijgt u gewoon de ene aanmaning na de andere en daarmee gaan de administratiekosten dan zo oplopen dat het in uw eigen nadeel zal zijn. Maar het staat u natuurlijk vrij om dat te doen.” Je merkt wel dat de ‘klantvriendelijkheid’ waar ze zo prat op gaan wel heel ver te zoeken is. Niet dat de telefonistes onvriendelijk zijn, in tegendeel, ze blijven vriendelijk tijdens het hele gesprek, maar de customerpolicy die Telenet als bedrijf hanteert zit mij toch zwaar in de maag gesplitst :fist:
Eens het digitale TV gedoe verplicht gaat worden ga ik toch eens goed nadenken of ik wel bij een dergelijk bedrijf wil blijven. Belgacom is waarschijnlijk van hetzelfde laken een pak, maar zij hebben tenminste binnen de week iemand gestuurd om de telefoon in orde te krijgen….
Laten we hopen dat er tegen dan een alternatief op de markt is voor deze 2 ergerlijke monopolisten
Eindelijk de tijd gevonden om mijn netwerk infrastructuur verder af te werken en met de hulp van mijn vader, eigenaar van de handige boormachine en 2 handige handjes, hebben we het klusje geklaard.
Deze keer heb ik er WEL op gedacht om gaandeweg foto’s te nemen en ik zal hen het verhaal laten doen, een beeld zegt uiteindelijk evenveel als duizend woorden, allé dat hebben ze mij toch wijsgemaakt.
Ik weet dat het nog niet voor 100% af is, er ontbreken nog een 6 tal netwerkkabeltjes, plus diegene die er nu al hangen zijn niet aangepast, en er moeten nog extra stroomvoorzieningen bijkomen om alles te ondersteunen, maar voorlopig kunnen we weer wat verder en is de berging weer een stuk leger.
Volgende stap: netwerkkabeltjes van circa 30cm maken om de infrastructuur te verbinden met de apparatuur.
Verhuizen brengt heel wat zorgen met zich mee. Een verhuiswagen vinden, een verhuislift vinden voor de lompe dingen die heel hoog moeten en die onmogelijk langs de trap of in de lift passen. Mensen vinden die zo lief zijn om mee te helpen. En als je al blij bent dat eindelijk al je spulletjes op de nieuwe plaats staan dan pas begint het. Dan moet je alles een plaatsje geven, moet je nieuwe “plaatsjes” kopen of oude terug opstellen. En tussen alle bedrijvigheid door af en toe wat schoonmaken want verhuizen, geloof het of niet is nogal een stoffige en vuile bezigheid. Eens alles terug een plaatsje heeft gevonden ofwel in een kast ofwel in een vuilzak ofwel nog altijd in de doos bij “gaan dit later klasseren”. Dan merk dat het huisje nog wat “leeg” en “niet gezellig” is. Dus dan kan je beginnen aan verven “ah nee, we moeten wachten tot de muren uitgedroogd zijn” met een lichte verf, gewoon wit dus die nog kan ademenen. Ook hier heb je weer dezelfde fenomenen: lieve mensen vinden die willen helpen en schoonmaken, schoonmaken, schoonmaken.
2 weken geleden mochten we van Okay een brief ontvangen waarin ze ons berichtten dat de door ons bestelde kast geleverd was en dat we ze konden komen ophalen. We waren natuurlijk ontzettend blij want dat betekende dat onze kleren niet langer zouden worden opgeslagen in 2 open valiezen. Neem maar van ons aan dat het niet echt een mooi zicht is om 2 grote valiezen open te hebben liggen in je slaapkamer en al zeker niet als je de valiezen nog met moeite kan zien onder de berg kleding.
Dus zodra we konden trokken we met de camionette, met dank aan het IBBT, richting Deerlijk om onze kast te gaan halen. Snel even afrekenen, alles inladen en hup, weer op weg naar huis om dat dingetje eens rap te gaan monteren, nu ja, ‘rap’…
Zo’n kast is blijkbaar toch iets ingewikkelder dan een gemiddelde IKEA kast en dus waren we al gauw 3u verder alvorens het ding er eindelijk stond. Gelukkig was mijn broer ook van de partij en konden we gebruik maken van een elektrisch boormachien om de schroeven in te draaien, anders had het waarschijnlijk nog net iets langer geduurd.
Na onze kast nog even bewonderd te hebben, het is wel een heel mooie kast, besloten we om van onze nachtrust te gaan genieten. Het opvullen was voor het weekend, als we wat meer tijd zouden hebben om alles mooi te sorteren.
Groot was onze verbazing toen we 2 dagen later probeerden om de kast open te doen zodat we er wat kleren konden in hangen, de deur ging wel open, maar ging vervolgens niet meer toe. Na heel wat kijken, turen en bestuderen toch de oorzaak gevonden: De kast hing scheef. Hij hing niet scheef omdat hij slecht stond, noch omdat hij slecht gebouwd was maar omdat een van de dragende vijsjes dwars door de bovenste plank was gegaan. De bovenste plank, het dak zoals we zouden zeggen, houdt de hele kast samen en leunt op 6 vijsjes die op de zijpanelen gemonteerd worden. Dit is normaal geen probleem maar jammer genoeg staan deze vijsjes onder zware druk aangezien het volledige gewicht van de deuren hierop rust.
We hebben dit gemeld aan OKAY en we hebben hen een volledig dossier bezorgd, compleet met foto’s en uitreksel uit de installatiehandleiding, over de problemen zodat ze dit kunnen voorleggen aan de leverancier die dan moet uitmaken of dit al dan niet onder garantie valt. Laten we hopen van wel…
Hier enkele beelden van het probleempje in kwestie, toch zonde he…
Wordt zeker nog vervolgd…
Zij die mij kennen weten dat er 1 ding aan ons nieuw huisje was waar ik heel erg naar uitkeek. Het was niet de geweldige combinatie van een douche en een bad te hebben, noch de werkverlichtende vaatwas of de ruime living met zicht op de vrije natuur maar wel het feit dat ons huisje zou voorzien zijn van mijn eigen netwerk.
[nerd-alert] Ik heb tijdens het plannen van onze thuis gezorgd dat er op alle belangrijke plaatsen voldoende netwerkaansluitingen aanwezig zijn zodat we ons nooit meer moeten druk maken over de tegenvallende snelheid van een draadloos netwerk, of al die netwerkkabels die altijd maar in de weg liggen.
Al deze aansluitingen komen samen in de berging, als een grote bundel kabels die uit de elektriciteitskast komen. Erg netjes is dit niet, maar daarop was ik voorzien. Normaal gezien voorzie je deze kabels gewoon van een RJ45 plugje en plug je ze rechtstreeks in op je router/switch, maar erg proper is dat niet, zeker niet als je over een hele hoop kabels beschikt, 8 in mijn geval. Ik zou geen echte nerd zijn moest ik hier geen prachtige oplossing voor hebben voorzien, en zie daar, uiteraard beschik ik daar ook over: een professioneel patch-panel moet soelaas brengen.
Voor zij die dit niet kennen, en dat betreft waarschijnlijk 99.5% van de Belgische bevolking, een patch-panel is een toestel dat je doorgaans inbouwt in een server-rack (letterlijk een groot rek waar servers in zitten) en waar de vaste netwerkkabels op worden aangesloten (figuur 1). Voor elke aangesloten netwerkkabel is er op de voorkant een jack voorzien (figuur 2) waar je een RJ45 connector kan inpluggen, ook wel bekend als “het gat waarin je je kabel steekt om op internet te kunnen surfen”. Dit toestel wordt dus eigenlijk gebruikt om de vaste kabels van je netwerk, deze in de grond, te scheiden van je netwerk apparatuur (modem, router, switch, …). Maw om een slordige bundel kabels om te zetten naar een nette reeks aansluitingen.

figuur 1

figuur 2
Het klinkt allemaal heel mooi, maar in werkelijkheid is het toch niet zo evident om dit even in je berging te installeren. Allereerst moet je een patch-panel bemachtigen en je koopt dit niet zomaar even in bij je lokale computerboer. Die dingen worden eigenlijk bijna exclusief gebruikt door bedrijven om hun netwerken af te werken en zijn dus ook enkel beschikbaar bij groothandels of op bestelling (mits je beschikt over een BTW nummer). Ik had het geluk dat ik bij een van mijn zoektochten stuitte op een computerwinkel in Lokeren die er een aantal gloednieuwe verkocht die hij op de kop had getikt na een faillissement, en dat voor maar 50% van de normale prijs.
De volgende stap is een kabelgoot aanschaffen waarin de hele santeboetiek dient geintalleerd te worden, wat ook niet zo makkelijk is aangezien die gootjes maar in bepaalde formaten beschikbaar zijn. Toch uiteindelijk, na even zoeken, een gootje gevonden in de plaatselijke Gamma, de grootste die ik kon vinden en die meer dan 2x zoveel kostte als het patch panel zelf.
Vervolgens heb ik het patch-panel laten installeren in de kabelgoot door mijn vroegere buurman, die daar heel handig in is btw. Dit bleek ook niet zo makkelijk aangezien zo een patch panel gemaakt is voor een server-rack en niet voor een 10cm diepe kabelgoot (een server rack is minstens een halve meter diep). Het is hem toch gelukt om alles in te bouwen en vorige week mocht ik het afgewerkte stuk gaan halen.
Zondag was het dan eindelijk zover, na de hele voorbereiding had ik eindelijk al het materiaal voor handen om de installatie uit te voeren. Eerst nog een beetje mogen knutselen om de elektriciteit aan te sluiten, het gootje voorzag namelijk in 3 ingebouwde stopcontacten, en ook dat ging zonder arbeidsongevallen of ongewenste elektrocuties, ik ben dan ook een geboren doe-het-zelver hé. 4 uur en een pijnlijke rug later kon ik al het eerste resultaat bewonderen van mijn harde labeur.
Deel 1 van mijn installatie is daarmee achter de rug, het tweede deel bestaat er in om mijn muur te voorzien van een stevige houten plaat waarop ik al de netwerkapparatuur kan monteren zodat deze niet langer hoeft te balanceren op een rol isolatiemateriaal (zie foto 3), want zeg nu zelf, heel stevig ziet dat er niet uit.
Hieronder enkele foto’s van mijn knutselwerk:
…en de eerste maand van het nieuwe jaar is weeral voorbij. We zijn ondertussen nog meer geïnstalleerd in ons duplexje, verlangen terug naar vakantie langer dan een weekend en de werk-sfeer heeft weer zijn te hoge positie ingenomen. Maar we mogen niet klagen, we zijn gelukkig thuis en met elkaar. Het leven kan echt mooi zijn als je niet teveel gaat doordenken over de mindere dingen, over de lange werkdagen, over de te korte weekenden. Je moet er mee leren leven, zeker als je nog maar 23 bent zoals wij. En ah, het zal allemaal wel zo erg niet zijn als je vergelijkt met andere landen, landen waar de mensen met moeite een dak boven hun hoofd hebben. Landen waar de mensen kilometers moeten lopen op zoek naar water. Landen waar er meer bommen uit de lucht vallen dan regen.
En onze site leeft ook nog altijd. Binnenkort komen er foto’s online van ons huisje, van de eerste steen tot de eerste verfbeurt.
Naast deze site die ik liefelijk deel met Bram heb ik een paar maanden terug in een zotte bui een eigen blogje opgericht: http://hetmeisjesofie.wordpress.com die is vooral naar meisjes en vrouwen gericht! En ah zo belangrijk is die niet, vooral fun en vrouwelijke prulletjes.
We zijn verhuisd!! Sinds donderdag 18 december 10u30 is het officieel van ons. Na 2 nachten op de matras geslapen te hebben konden we voorbije nacht eindelijk -zalig- in ons eigen bedje liggen in onze kamer. Alles is perfect verlopen met uitzondering van enkele waterige problemen door loodgieter Bram. En helaas werd het internet nog niet geactiveerd door Belgacom en moeten we jullie nog even in het ongewisse laten van verdere details. Hier alvast 1 fotootje!
Groetjes van de ijverige verhuizertjes,