|
|
Bij het doorlezen van mijn dagelijkse ‘gazet’, dwz alle nieuwe posts lezen die Google Reader voor mijn verzamelt heeft in de laatste 24u, ben ik dit interessante filmpje tegengekomen. Het is een deelname aan de AARP U@50 video wedstrijd vorig jaar en het werd toen 2e. Het handelt over de verloren generatie waar wij deel van uitmaken en is vrij diepzinnig. Ik heb het 2x moeten bekijken om het volledig tot mij te laten doordringen en het is echt de moeite om dit te doen.
Dus als je even 4 minuten tijd hebt, neem even de tijd om dit de bekijken..

Zalig! Vandaag zijn wij 1,5 jaar getrouwd en we willen jullie laten meegenieten door onderstaand gedicht!
En nog
Je zachte lokroep
zinderend,
tot voorbij d’einder
een zee van hemelse vergezichten
waarin alle verlangens geschreven staan
het smachten in je wimperopslag
stille herkenning
alsof we zonder elkaar niet meer,
en nog en nog
onder een waaier van sterren ontvlamt
een vuur van laaiende passie
bladzijde na bladzijde schrijven we
hartstochtelijke lichaamstaal
in ‘t boek der zinnen
woorden zijn geheel overbodig
elkaar lezen we blindelings.
Bron: http://users.skynet.be/skylimit/gedichten/gedichten_over_liefde.htm
Fantastisch was het
gezeten tussen minderjarigen
en jarigen die de minderjarigen
tot leven hebben gewekt
Ook koppeltjes en
oudere besjes vol heimwee
Gezeten op een stoeltje
naast mijn schattebollebezeke
door hem en naast hem
genietend van het schouwtoneel
Eerst Goofy en natuurlijk
vlug gevolgd door onze
favoriete Mickey en zijn
altijd schattige Minnie
Assepoesje, het Beest,
Alladin, Stitch,
Belle, Mulan
en nog veel meer
passeerden allemaal
voor onze liefelijke ogen
en brachten stuk voor stuk
een glimlach rond de lippen
en een dromerige blik
in de ogen
Stilletjes subtiel
handjes vasthouden en
hopen dat dit moment
voor eeuwig zal blijven duren
valentijntjes
wakker worden met kusjes
kleedjes aandoen met knuffeltjes
eten met hartjes
werken met dromen
rijden met gedachten
thuiskomen met sprookjes
gaan slapen met een zalige glimlach
Als je smorgens opstaat is het
donker
Als je savonds naar huis gaat is het
donker
Tussenin is het grijs
met hier en daar een
streepje licht
Donker, grijs en streepjes
dat zijn de woorden van de herfst
de woorden van de herfst zijn
donker, grijs en streepjes
Donker rijden naar het werk
streepjes licht door de lucht
verblindend
zonnebril zit ver weggestopt
prutsen met de vrije hand
auto gaat onverwachts beetje schuin
zonnebril niet gevonden
ogen prikken felle strepen
achterwimper blijft steken
de mist wordt ijzel
ik zie niets door mijn achteruit
is dat een auto of een fiets
ow, was daar een voetganger
een schitterende regenboog aan de hemel
God, om ons eraan te herinneren
dat hij nooit meer een stormvloed zal brengen
God, om ons eraan te herinneren
dat hij er altijd is voor ons
ook in het donker, grijs en streepjes
Bruin en zwart,
lekker in een pak
ook wit met nootjes
hmmm verslavend en
verwachtend
bevredigend en
genietend
levend en dood
voor altijd
het is nu dat ik wil
en niet voor even
houden van
smachten naar
overhaast opschrokken
zuigend genieten
restjes aflikken
vingers glimmen
spiegel ontwijken
roze weegschaal ontlopen
dromen en
gedachten en
opgeven
nooit volhouden
mislukking of natuur
zwak of gewoon
mezelf of
chocolade
beiden
verscheurend
Vertrouwen,
is dat nu echt enkel voor vrouwen?
Of is het een feit
dat niemand het kan schelen
hoe een ander daarop scheit
of daardoor begint te kwelen?
Vertrouwen is een ding,
zoals een leugen
iets dat je zomaar opving,
dat je doorverteld aan oude zeugen.
Nee, vertrouwen is broodnodig!
Het is iets om te overleven,
het is zeker niet overbodig.
Het is belangrijk, voor een goed en liefdevol leven!
het is kriebelend
maar toch rustgevend
het is nieuw
maar toch bekend
het is spannend
maar toch bevrijdend
het is voor even
maar ook voor het leven
het is voor het leven
maar niet voor even
het is bevrijdend
maar toch spannend
het is bekend
maar ook nieuw
het is rustgevend
maar toch kriebelend
het is verliefd zijn
maar niet voor even
het is voor het leven