|
|
Wij kunnen sinds deze morgen met trots verkondigen dat Abeltje erin geslaagd is om zelf te drinken van zijn waterflesje, terwijl hij rechtop zit in zijn stoeltje. Hij trekt al een paar dagen zijn melkflesje ‘s morgens uit ons handen om het zelf te doen, maar dit is toch weer wat anders.
We zijn zeer blij dat we deze prachtige momenten kunnen vastleggen om er later nog van te kunnen genieten en we wilden dit graag delen met jullie:
Abel heeft van zijn allerliefste opa en oma Kathy een leuk badspeeltje gekregen!
Afgelopen weekend hebben we dit uitgebreid getest en Abel heeft het zeker goedgekeurd!
[slide]
Een hele dikke maand geleden hebben we ons een kleine digitale filmcamera aangeschaft. Het leek ons leuk om al die schattige en grote stappen van Abeltje vast te leggen. En als hij later komt met zijn vriendinnetjes moeten we deze toch kunnen showen hé?
Hier al 2 kleine filmpjes van toen abel net 4 maandjes was.
Abel zat rustig in de zetel naar KZoom te kijken. Tot hij dacht: “ik ga een dutje doen” en zich een goede slaaphouding zocht … dit was het resultaat (voor alle duidelijkheid om alle overbezorgde reacties te vermijden, we stonden er als deskundigen van de eerste hulp op toe te zien dat hij niet uit de zetel rolde hoor! En hadden al een hele resem kussens op de vloer klaargelegd!)
En ons klein lief Abeltje is ook zot van de poesjes. Siba loopt meestal weg als Abel zijn handje ernaar uitsteekt (ik geef die jongen geen ongelijk). Maar Bertje trekt er zich meestal niets van aan. En dit zijn enkele van de vele leuke momenten tussen Abel en Bertje.
Op weg van zijn 3de levensmaand naar zijn 5de levensmaand heeft Abel al heel wat bijgeleerd.
Nu eet hij al heel flink zijn groentepapje op, echt lekker smullen! Af en toe stopt hij ook wat naar ons poezige Bertje toe die maar al te graag zijn handjes en zijn bordje aflikt.




Ook heeft hij geleerd om toch zo goed als, recht te zitten. Doet niets liever, wil hem constant optrekken. Als de beentjes in de lucht gaan en zijn hoofdje zo ver mogelijk omhoog dan is het zover: onze Abel wil rechtzitten! Dan zetten we hem gesteund met kussens in de zetel of in zijn eetstoeltje!


Maar als ik moe ben hang ik nog het liefste van alles heel dicht bij mijn mama (of papa). Zo lekker warm en zacht.



En zie eens wat een grote jongen ik ben, ik eet niet alleen fruitpapjes maar een volledige koek kan er ook al in! Mmmmm lekker.



Vandaag heeft Abeltje voor het eerst mogen kennis maken met het concept van “fruitpap”. Het wist hem niet direct te bekoren en na 2 lepeltjes (waarvan de helft er terug uitkwam) hield hij het toch voor bekeken. Blijkbaar weet hij nog niet dat mama en papa dat morgen gewoon opnieuw gaan proberen, en de dag erna, en de dag daarna, etc…
Uiteraard mag zo een evenement niet voorbijgaan zonder dat de trotse papa daar een fotootje of 2 van maakt, dus bij deze:


Op 6 december dragen wij onze kleine Abel op aan God. We willen dit doen samen met onze gemeente, onze familie en vrienden.
Het idee om kinderen op te dragen vinden we terug in de bijbel in Luc.2:22-24. Hier wordt Jezus, als baby, naar de tempel gebracht om Hem voor te stellen aan de Heer. Het principe vinden we terug in het O.T. waar de eerstgeborenen de Heer heilig heten (Ex.13:2,12).
Ook zien we dat Jezus kinderen naar zich toe laat komen en ze zegent. Vanuit dit principe is in sommige evangelische gemeenten het verlangen ontstaan om kinderen op te dragen.
Wij kiezen er voor om Abel voor te stellen aan God en om hem op te voeden zoals de Heer het wilt.
Iedereen die dit samen met ons wenst te vieren is van harte welkom op 6 december om 10u in de evangelische gemeente De Burg, Burgstraat 13 te Gent.
Abel geeft slapen echt een heel nieuwe dimensie.
Slapen als Jezus, met de armen zo wijd als hij maar kan.
Slapen als superman, met ene arm naar boven langs zijn hoofdje en andere arm langs zijn lichaam.
Slapen als spiderman, met handjes als klauwtjes recht omhoog.
Slapen als hitler *ahum*, met rechterarm zwevend omhoog.
Slapen als maggie, zo luid tutterend dat zelfs Siba raar opkijkt.
4 weken oud is hij al, ons zoontje groeit vlug en de tijd vliegt voorbij! 31 dagen die voorbij zijn gevlogen en waarin we volop hebben mogen genieten van dit kleine wonder.
Iedereen heeft het ons gezegd, en ze zeggen het nu nog altijd: “je leven gaat helemaal veranderen, niets zal nog hetzelfde zijn, etc..”
Aan al deze mensen kan ik zeggen: “ja, dat weten we”, maar voor iedereen die afgeschrikt wordt door uitspraken als deze wil ik daar graag aan toe voegen: “en ik zou het niet anders willen”. Want zie je, ook al wordt alles anders, en gooi je opeens je hele leven over een andere boeg, toch wordt alles beter. Heel je leven, alles wat je doet draait om het kleine hummeltje dat in jou zorg gegeven is, en de voldoening die je daar uit haalt, alsook de levenslessen die je leert zijn de moeite waard. En af en toe kom je jezelf eens tegen, maar na dergelijke ontmoetingen voel mij ik me steeds een beter, wijzere persoon en ik hoop dat ik voor Abeltje de vader kan zijn die hij nodig heeft.
Oh, en hij heeft deze week ook voor het eerst gelachen met echte pretoogjes \o/ De trots die je dan voelt kan je niet beschrijven maar het laat elk ander ongemak futiel lijken.
In het bad, bad, bad
Word ik nat, nat, nat
In het bad word ik spitter spetter nat
En ik zeep me in
Van m’n tenen tot m’n kin
Tot ik een zeepsopkindje ben
Tot ik een zeepsopkindje ben
Als je dit leest vanop facebook, klik dan even door om de foto’s te zien.