|
|
Gisterenavond ben ik met mijn mama, zusje en nichtje Saartje naar The Sound of Music gaan kijken in de stadsschouwburg van Antwerpen. Voor Sarah was het nog een geheim tot we werkelijk de parking inreden van de stadsschouwburg, de verrassing was heel geslaagd! Ze had nog geen enkel vermoeden.
Daar toegekomen hebben we eerst genoten van een verfrissend drankje. Wat wel welkom was na een 45 min in de auto zitten. Op een vrijdagavond naar Antwerpen rijden is nu ook niet alles. Maar dit was de enigste voorstelling die nog een beetje veilig lag ivm
mijn komende bevalling. Het was dan ook pas de tweede show.
Lekker verfrist zijn we onze plaatsen gaan opzoeken. Wow, wat zitten we goed. En gelukkig kon ik aan de buitenkant van een stoelenrij plaatsnemen. En de meeste mensen waren zo lief om een eindje om te lopen zodat ik niet telkens hoefde op te staan om ze door te laten. Na de laatste jaren enkel en alleen maar voorstellingen gezien te hebben in dingen als het sportpaleis waren we de zachte dikke rode fluwelen stoelen in de schouwburg een ware verademing! Gelukkig maar want je moet er toch meer da
n 2u in stilzitten.
De voorstelling begon heel indrukwekkend met weinig licht, nonnetjes met een donker gewaad en 1 klein lichtje in hun handen. Wow, een pakkend begin en heel goede muziek en zang. De toon was gezet en werd alleen meer beter en intenser. Het was echt een prachtige voorstelling. Met heel mooie decors, echt niet te geloven hoe ze het doen. Zoveel verschillende omgevingen creeëren op een relatief
klein podium, en dan te bedenken dat alles via katrollen of wieltjes op hun plaats moest worden gekregen (in een klein ogenblikje, zonder al te veel lawaai) en gehouden. Echt hoedje af voor de mensen die zoiets kunnen maken!
The Sound of Music is
een echte aanrader voor het hele gezin! Ik heb zelfs verschillende malen tranen in mijn ogen gekregen, van ontroering maar ook van hoe mooi alles was. Ongeloofelijk. En ik was niet de enigste want er was een vlotte spontane stande ovatie. We zijn zo gewoon aan films met allerlei special effects van veel te veel dollars. Maar een echte theatervoorstelling heeft nog zoveel meer, het leeft echt! Het is zeker de moeite om een kijkje te gaan nemen. De voorstellingen lopen nog tot en met oktober.
Selor, het selectiebureau van de overheid, pakt uit met een campagne om meer mensen aan job bij Staatsveiligheid te helpen als “inspecteur voor de veiligheid van de staat”. Selor is momenteel dringend op zoek naar inspecteurs voor de buitendiensten. Dat zijn mensen die informatie kunnen inwinnen of zich kunnen toeleggen op schaduwingen en beschermingsopdrachten.
Ze hebben besloten om hiervoor een frisse, moderne en jeugdige campagne te voeren, nl. via YouTube, Facebook en Twitter.
Onderstaand filmpje is te vinden op YouTube en dient om mensen aan te zetten tot een sollicitatie bij Staatsveiligheid.
Bekijk dit nou even en ik kan u garanderen dat je ofwel na 30 seconden zit te lachen of in slaap ligt :p
Terwijl ik dit filmpje bekeek bedacht ik mij dat dit weer typisch is voor België. De overheid, allé, Selor, besluit om voor een “moderne” aanpak te kiezen door gebruik te maken van moderne technologiëen. En toch slagen ze erin om een dergelijke, eigenlijk vrij spannende, job even interessant weer te geven als het lezen van het Grote Van Daele woordenboek der Nederlandse taal. Mochten ze in de VS op zoek gaan naar mensen voor de NSA (National Security Agency) dan zou dat waarschijnlijk iets meer in deze trant zijn:
met dan op het einde zo een brandende slogan met twee kogelgaten erin:
Om maar iets te zeggen.
Ondertussen zijn er ook al advertenties verschenen op facebook en de actie op Twitter zal ook snel van zich laten horen denk ik.
via ZDNet
Yes, ik heb mijn happy end gekregen!!
De afloop kon je inderdaad raden, maar als je hem niet gezien hebt bestaat de kans dat het toch net ietsjes anders afloopt.
Maar gelukkig, Louise en Thomas zijn getrouwd YES. Ben ik blij mee
.
Wat ik wel jammer vind is dat Louise en Jeroen niet aan iedereen de waarheid hebben opgebiecht, ik had zo graag hun reacties gezien en vooral die van Bruno! En wat ik me afvraag hoe ze Jeroen (Louis dus qua uiterlijk) ontvangen hebben, want op de trouw zit hij toch gewoon bij de anderen?
Stanny, onze verre neef in Amerika, hield wel van een practical joke bij tijd en wijlen. (klik op de afbeelding voor een grotere versie)
–
Zoals gezien op Houbi’s Tumblr blog
We kennen het allemaal wel. Een 5 jaar oude hit opeens terug op de radio en BAM, het zit in je hoofd en het gaat niet meer weg. Dit filmpje wil je waarschuwen voor de gevolgen van het ongecontroleerd meeneuriën van een dergelijk liedje.
Ik zou toch maar 2x nadenken vooraleer je nog eens luistert naar de “I love the 90′s” -- show…
Voor wie niet weet over welk liedje dit effectief gaat (de kans is groot aangezien het niet in België is verschenen -- voor zover ik weet) heb ik het even opgezocht:
Ik ben dit pareltje tegengekomen op de Vimeo account van fotograaf Jimmy Kets. Je kent hem waarschijnlijk niet van naam maar als je dagelijks de krant leest ben ik er zeker van dat je zijn foto’s wel kent.
Als je es 5 minuten vertier wilt, zoek dan niet verder en klik op “play”
JASPER featuring CPEX from Jimmy K on Vimeo.