|
|
-
Categorie Archief 'Film'
Al lang geleden …
… intussen is er veel gebeurt!
Op 31 mei kwam Abel zijn 3de tandje piepen!
Op 9 juni kochten we ons huisje in Bissegem!
Op 10 juni moesten we het een hele dag stellen zonder onze jongste poes Bertje … wegens een hekele operatie ergens tussen zijn beentjes
.Op 15 juni was ik alweer 23 weken zwanger!
Op 17 juni toen Abel nog 8 maanden was kon hij aan zijn karretje lopen!
Op 20 juni kochten we behangpapier voor onze slaapkamer en deze van de kindjes.
En Abeltje bleef oefenen:
Op 21 juni mochten we nog eens naar kind en gezin gaan voor Abel en hij was toen al 77,50cm en 11,450kg!
Op 4 juli is Bram samen met zijn broers gaan werken in onze tuin … nog veel werk te doen!!!
Abel videookes
Een hele dikke maand geleden hebben we ons een kleine digitale filmcamera aangeschaft. Het leek ons leuk om al die schattige en grote stappen van Abeltje vast te leggen. En als hij later komt met zijn vriendinnetjes moeten we deze toch kunnen showen hé?
Hier al 2 kleine filmpjes van toen abel net 4 maandjes was.
Abel zat rustig in de zetel naar KZoom te kijken. Tot hij dacht: “ik ga een dutje doen” en zich een goede slaaphouding zocht … dit was het resultaat (voor alle duidelijkheid om alle overbezorgde reacties te vermijden, we stonden er als deskundigen van de eerste hulp op toe te zien dat hij niet uit de zetel rolde hoor! En hadden al een hele resem kussens op de vloer klaargelegd!)
En ons klein lief Abeltje is ook zot van de poesjes. Siba loopt meestal weg als Abel zijn handje ernaar uitsteekt (ik geef die jongen geen ongelijk). Maar Bertje trekt er zich meestal niets van aan. En dit zijn enkele van de vele leuke momenten tussen Abel en Bertje.
The Sound Of Music
Gisterenavond ben ik met mijn mama, zusje en nichtje Saartje naar The Sound of Music gaan kijken in de stadsschouwburg van Antwerpen. Voor Sarah was het nog een geheim tot we werkelijk de parking inreden van de stadsschouwburg, de verrassing was heel geslaagd! Ze had nog geen enkel vermoeden.Daar toegekomen hebben we eerst genoten van een verfrissend drankje. Wat wel welkom was na een 45 min in de auto zitten. Op een vrijdagavond naar Antwerpen rijden is nu ook niet alles. Maar dit was de enigste voorstelling die nog een beetje veilig lag ivm
mijn komende bevalling. Het was dan ook pas de tweede show.Lekker verfrist zijn we onze plaatsen gaan opzoeken. Wow, wat zitten we goed. En gelukkig kon ik aan de buitenkant van een stoelenrij plaatsnemen. En de meeste mensen waren zo lief om een eindje om te lopen zodat ik niet telkens hoefde op te staan om ze door te laten. Na de laatste jaren enkel en alleen maar voorstellingen gezien te hebben in dingen als het sportpaleis waren we de zachte dikke rode fluwelen stoelen in de schouwburg een ware verademing! Gelukkig maar want je moet er toch meer da
n 2u in stilzitten.De voorstelling begon heel indrukwekkend met weinig licht, nonnetjes met een donker gewaad en 1 klein lichtje in hun handen. Wow, een pakkend begin en heel goede muziek en zang. De toon was gezet en werd alleen meer beter en intenser. Het was echt een prachtige voorstelling. Met heel mooie decors, echt niet te geloven hoe ze het doen. Zoveel verschillende omgevingen creeëren op een relatief
klein podium, en dan te bedenken dat alles via katrollen of wieltjes op hun plaats moest worden gekregen (in een klein ogenblikje, zonder al te veel lawaai) en gehouden. Echt hoedje af voor de mensen die zoiets kunnen maken!The Sound of Music is
een echte aanrader voor het hele gezin! Ik heb zelfs verschillende malen tranen in mijn ogen gekregen, van ontroering maar ook van hoe mooi alles was. Ongeloofelijk. En ik was niet de enigste want er was een vlotte spontane stande ovatie. We zijn zo gewoon aan films met allerlei special effects van veel te veel dollars. Maar een echte theatervoorstelling heeft nog zoveel meer, het leeft echt! Het is zeker de moeite om een kijkje te gaan nemen. De voorstellingen lopen nog tot en met oktober.Public Enemies
Vorige week vrijdag zijn we, met de filmticketjes die ik voor men verjaardag gekregen heb, nog eens de cinefiel gaan uithangen in de Kortrijkse Kinepolis. Mijn oog was gevallen op Public Enemies, zelfs voor kinepolis er een gigantische mediacampagne voor opstartte.
Public Enemies vertelt het verhaal van John Dillinger, volgens Wikipedia een beruchte Amerikaanse crimineel die leefde in dezelfde tijd als Bonnie & Clyde en Ma Barker. De rol van John Dillinger wordt meesterlijk vertolkt door Johnny Depp, die naast “vrouwen in katzwijm doen vallen” ook nog “begiftigd acteur” op zijn CV mag schrijven, en zeg nu zelf: de gelijkenis is gewoonweg treffend:
Public Enemies lijkt, afgaande op de bombastische trailer, op een doorsnee actie-gangsterfilm zoals er 13 in een dozijn zijn en met die verwachting ging ik dan ook naar de bioscoop, voor een avondje hersenloze actie.Maar ik had het blijkbaar mis begrepen. Public Enemies verhaalt over het leven en de dood van John Dillinger en de film zou eerder betiteld moeten worden als drama dan als actie-film. Natuurlijk krijg je heel wat vuurgevechten en high-speed-chases te zien, want daar draaide zijn leven dan ook om, maar het verhaal zelf volgt een veel duisterder lijn en vertelt over de vriendschap en trouw die bestond tussen hem en zijn collega’s, over de liefde voor een vrouw die hij amper kent en over de genadeloze kruistocht tegen de georganiseerde misdaad die uiteindelijk zorgde voor het ontstaan van de FBI.
Zoals gezegd zorgt Johnny Depp weer voor een schitterende vertolking van het personage van John Dillinger en gedurende de hele film blijven we gefocust op hem. Er is betrekkelijk weinig karakter building in de film aanwezig buiten deze van John Dillinger himself en special agent Melvin Purvis, die het tot zijn levensdoel gemaakt heeft om John achter de tralies te krijgen. De relatie tussen deze 2 personages is uitermate boeiend en de ontknoping geeft het nog dat tikkeltjes extra. Er wordt verder heel weinig aandacht besteed aan het personage van zijn liefje, gespeeld door Marion Cotillard die we ook kennen van de hilarische trilogie Taxi, en zo mogelijk nog minder aan zijn vrienden en kompanen.
De film voelt aan als een film-noir en creëert heel goed die authentieke sfeer van de jaren ’30 van de vorige eeuw. De soundtrack draagt hiervan een groot deel door ons mee te nemen van de doodse stilte tussen 2 geweerschoten in en het lawaai van ronkende motoren van wegscheurende wagens.
Al bij al vind ik dit geen typische hollywoodfilm en dat heeft mij aangenaam verrast. Een aanrader voor iedereen die graag wat minder voorgekauwde koek kijkt en eens wat anders wil zien.
Ik heb horen waaien dat het jammer is dat er geen groot heroïsch vuurgevecht was op het einde waardoor de film redelijk in mineur eindigt. De filmmakers moeten zich natuurlijk houden aan de feiten, voor zover dat nodig is in Hollywood, maar persoonlijk denk ik dat de film beter is zonder een dergelijke scène op het einde, het is eindelijk eens wat anders dan al die Hollywood clichés die ze al jaren door onze keel rammen.LouisLouise
Yes, ik heb mijn happy end gekregen!!De afloop kon je inderdaad raden, maar als je hem niet gezien hebt bestaat de kans dat het toch net ietsjes anders afloopt.
Maar gelukkig, Louise en Thomas zijn getrouwd YES. Ben ik blij mee
.Wat ik wel jammer vind is dat Louise en Jeroen niet aan iedereen de waarheid hebben opgebiecht, ik had zo graag hun reacties gezien en vooral die van Bruno! En wat ik me afvraag hoe ze Jeroen (Louis dus qua uiterlijk) ontvangen hebben, want op de trouw zit hij toch gewoon bij de anderen?
Confessions of a Shopaholic
Shopaholic, 5 boeken waarin Sophie Kinsella hartverwarmend verteld en in de huid kruipt van Rebecca Bloomwood. Becky is shopverslaafd en houdt van haar kredietkaart en weet die ook goed te gebruiken. Ze heeft een gouden hart, veel fantasie en is kortom een geweldig persoon.
Als ik aan het lezen ben, dan kan ik niet meer stoppen. Becky lijkt een echt persoon, een echte vriendin. Ik heb dan zelfs de neiging er met iedereen over te praten maar helaas krijg ik altijd het deksel op mijn neus. Want, ze snappen het niet, ze zitten niet in mijn fantasie-wereldje. Iedereen zou deze boeken moeten lezen, gewoon zodat ik er over kan praten indien nodig. Verslavend. Het gaat zelfs zo ver dat ik altijd meer uitgeef aan schoenen en kleding tijdens en na het lezen van de boeken. Maar mijn verstand (helaas) wel altijd ruim op tijd een stop roept en ik mijn kredietkaart toch nooit zo ver onder nul laat gaan zoals Becky constant doet. Wat zou het heerlijk zijn om alle wereldse banden eens af te leggen en gewoon te gaan shoppen en shoppen en shoppen hmmmm zalig.Van deze prachtige boeken hebben ze dan ook een verfilming gemaakt. Om precies te zijn enkel van het eerste boek en het verhaal was nouja een beetje aangepast. Vorige week ben ik met Sandra gaan kijken in de bioscoop en de film was echt super, hilarisch, romantisch en echt de moeite waard. Maar 1 ding vind ik jammer, dat ik de film telkens vergelijk met het boek. Jammer is dat, want zoiezo is het boek veel beter, in mijn hoofd. Als je een boek leest maak je daar zelf onbewust een film van, en die is perfect, zoals jij het wilt. En een film, tja je ziet hoe de mensen eruit zien, hoe haar kleding eruit ziet, en meestal komt dat niet exact overeen met jou gedachten. Maar als ik probeer de film los van de boeken te zien was het echt een prachtige film en zeker een aanrader!
Minesweeper Trailer
Deze staat alvast hoog op mijn verlanglijstje van cinemabezoekjes voor dit jaar:
Watchmen
Gisteren zijn we met zen tweetjes nog eens gezellig naar de film geweest en ik mocht kiezen. Daar moest ik niet al te lang over nadenken want Watchmen :eager: stond al een tijdje op mijn movies-to-see lijstje. (Eigenlijk wou ik gewoon stiekem naar die film gaan kijken en mijn lief vrouwtje stemde daarmee in (l) als zij de volgende film mocht kiezen).Ik wist totaal niet wat ik moest verwachten want de trailers die ik had gezien zijn ongelofelijk mysterieus en vertellen je eigenlijk niet veel meer dan dat het over superhelden gaat die vechten om de wereld te redden -- voor de zoveelste keer. Ik moet zeggen dat ik het echt super vond. De film duurt net geen 3u dus de pauze halverwege was meer dan welkom om mijn overbelaste blaas te ledigen. Die 3u worden echter volledig naar waarde ingevuld.
De film is technisch en grafisch een echt pareltje, alle grafische effecten zijn gewoon “af“, niet te overdreven of ondermaats (voor dit genre film). De gebruikte cameratechnieken (vertraagd inzoomen, even pauzeren, hoek, belichting, etc…) zijn zeer passend voor dit soort film en maken het een echte belevenis voor het oog. Ook het geluid is zeer treffelijk en de gevechten worden extra echt door de krachtige knallen en botsen die je te horen krijgt als er iemand voor de zoveelste keer met zijn hoofd door een tafel/raam/toilet/… gaat, etc…
De echte kracht van deze film zit hem echter in het verhaal, en zonder al te veel details vrij te geven is dit een film die in je hoofd blijft zitten. Alle aspecten van film zijn gebruikt om de kijker te laten nadenken over het concept van goed en kwaad / zwart en wit. Wat is goed nu eigenlijk, en waar ligt de grens tussen goed en kwaad? Wanneer wordt zwart weer wit? In mijn ogen is het verhaal echt geniaal.
De 2 enige minpuntjes vond ik 1) de wel zeer expliciete seksscène
in de tweede helft van de film die naar mijn insziens totaal niets toevoegt aan het verhaal of de karakterbuilding en 2) de evenzeer erg grafische verfilming van het afzagen van iemands handen, terwijl hij nog leeft uiteraard.
Deze 2 puntjes hadden de regisseurs evenzeer kunnen suggereren zonder het zo expliciet in beeld te brengen. Om deze reden zou ik de film 16+ labelen maar dat is dus niet het geval :fist: en dat vind ik wel een beetje jammer. Ik kan mij voorstellen dat menig ouder een attack krijgt als zijn zoontje/dochtertje dit zou te zien krijgen. De film wordt geafficheerd als een film over superhelden en dus kan je je wel verwachten aan een hoop ouders met kinderen die een spiderman-superman-film komen bekijken…Next up: Confessions of a Shopaholic!
That's How You Know
How does she know you love her?
How does she know she’s yours?
How does she know that you love her?
How do you show her you love?
How does she know that you really
Really
Truly love her?It’s not enough
To take the one you love for granted
You must remind her
Or she’ll be inclined to say:
How do I know he loves me?
How do I know he’s mine?Well, does he leave a little note
To tell you you are on his mind?
Send you yellow flowers
When the sky is gray?
Hey-eyHe’ll find a new way to show you
A little bit every day
That’s how you know
That’s how you know
He’s your loveYou’ve got to show her you need her
Don’t treat her like a mind reader
Each day do something to lead her
To believe you love herEverybody wants to live
Happily ever after
Everybody want to know
Their true love is true
How do you know he loves you?
How do you know he’s yours?Well, does he take you out dancing
Just so he can hold you close?
Dedicate a song
With words meant just for you?
Oooh Ooh
He’ll find his own way to tell you
With the little things he’ll do
That’s how you know
That’s how you know
He’s your loveThat’s how you know he loves you
That’s how you know it’s true
Because he’ll wear your favorite color
Just so he can match your eyes
Plan a private picnic
By the fire’s glow
Oh oh
His hear’l be yours forever
Something every day will show
That’s how you know
That’s how you know
That’;s how you know
That’s how you know
He’s your love!
(It’s not enough to take the one you love for granted!)
